Otwórz menu główne

Aliancka okupacja Austrii – przeprowadzony decyzją konferencji poczdamskiej podział Austrii na 4 strefy okupacyjne w latach 1945-1955.

Allied-occupied Austria
Aliancka okupacja Austrii
1945–1955
Kapitulacja III Rzeszy 8 maja 1945
Przyznanie Austrii suwerenności przez aliantów 11 maja 1955
Podział Austrii na 4 strefy okupacyjne w latach 1945-1955
Podział Wiednia na 4 strefy okupacyjne w latach 1945-1955

Spis treści

UtworzenieEdytuj

4 lipca 1945 Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, powołując się na Deklarację Moskiewską z 30 października 1943 podpisały porozumienie o utworzeniu stref kontroli nad terytorium austriackim. W 1946 okupowane tereny Austrii zamieszkiwało 7,0 mln osób[1].

Strefy okupacyjneEdytuj

Poszczególne strefy okupacyjne objęły swym zasięgiem następujące prowincje:

Wiedeń został podzielony na 4 sektory kontroli:

  • amerykański – dzielnice 7, 8, 9, 17, 18, 19;
  • brytyjski – dzielnice 3, 5, 11, 12, 13;
  • francuski – 6, 14, 15, 16;
  • radziecki – 2, 4, 10, 20, 21, 22.

Dzielnica 1 była pod wspólną kontrolą wszystkich czterech państw.

Organy władz okupacyjnychEdytuj

11 września 1945 powstała Aliancka Komisja ds. Austrii, która formalnie była organem doradczym przy demokratycznym rządzie prezydenta i kanclerza Karla Rennera. W jej skład wchodziło czterech wysokich rangą wojskowych czterech mocarstw: amerykański generał Mark Wayne Clark, radziecki marszałek Iwan Koniew, brytyjski gen. Richard McCreery i francuski gen. Marie Emile Béthouart. Komisja zajęła się m.in. nadzorowaniem przeprowadzenia denazyfikacji.

Zakończenie okupacjiEdytuj

Formalne zakończenie okupacji Austrii przez cztery mocarstwa nastąpiło wraz z podpisaniem 15 maja 1955 austriackiego traktatu państwowego, przywracającego Austrii suwerenność na jej terytorium. 19 października tego roku Austrię opuścił ostatni żołnierz radziecki. 26 października 1955 Austria ogłosiła wieczystą neutralność.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj