Olderych Vasku

Olderych Vasku (niem. Oldrich Vaśku), także Olderyk Vasku, Oldrich Vasku[1] (ur. 21 września 1873 w Karolinenthal, zm. ?) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Olderych Vasku
Oldřich Vašku
podpułkownik kawalerii podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 21 września 1873
Karolinenthal
Data śmierci ?
Przebieg służby
Lata służby do 1923
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Pułk Piechoty Nr 45
Pułk Ułanów Nr 1
Pułk Ułanów Nr 6
NDWP
17 Pułk Ułanów
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 21 września 1873 w Karolinenthal na ziemi czeskiej[2][3]. Od 1893 pełnił zawodową służbę w c. i k. Armii. Jego oddziałem macierzystym był Galicyjski Pułk Piechoty Nr 45 w Przemyślu[4]. W grudniu 1897 był adiutantem batalionu w tym pułku[5]. W 1902 został przeniesiony do korpusu oficerów kawalerii i przydzielony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 1 w Czortkowie[6]. W 1905 został przeniesiony do Pułku Ułanów Nr 6 w Rzeszowie, który przez kolejnych trzynaście lat był jego oddziałem macierzystym[7][8][9][10]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a w latach 1914–1918 walczył na I wojnie światowej. Czasie służby w c. i k. Armii awansował kolejno na stopień: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1893)[11], podporucznika (1 maja 1895)[12], porucznika (1 maja 1899)[13], rotmistrza (1 listopada 1909)[14][15][16] i majora (1 listopada 1916)[17][18][19].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich Józefa Piłsudskiego z 3 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako były oficer armii austriackiej w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1916[20], po czym przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, Główne Kwatermistrzostwo[21][22].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był 17 Pułk Ułanów. W tym czasie obok stopnia wojskowego przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego[23]. Z dniem 15 sierpnia 1923 roku został przydzielony z Oddziału Kontroli Administracyjnej MSWojsk. do macierzystego 17 puł[24]. Z dniem 31 sierpnia 1923 roku, na własną prośbę, został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Borysławiu[25][26][27], a w 1928 w Krośnie[28]. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X[29].

Olderych Vasku w 1893 zawarł związek małżeński z Heleną ze Świeykowskich (ur. 1876)[30][31][32] h. Lubicz[33][34], która podczas I wojny światowej była wybitną działaczką na rzecz Legionistów Polskich w Rzeszowie[35][15][36][18][37][38].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych 45/1919 podał tożsamość Oldrich Vasku. Wykaz oficerów 1922 oraz Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 wskazały formę Olderyk Vasku. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 podał formę Olderych Vasku.
  2. Vasku. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2021-02-10].
  3. Jako Karolinenthal figurowała dzielnica Pragi (obecnie Karlín) oraz powiat o takiej nazwie (obecnie kraj hradecki i kraj pardubicki.
  4. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1894 ↓, s. 419.
  5. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1898 ↓, s. 457.
  6. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1903 ↓, s. 658, 746.
  7. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1906 ↓, s. 676, 774.
  8. a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1908 ↓, s. 792.
  9. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 713.
  10. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1015.
  11. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1894 ↓, s. 270.
  12. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1898 ↓, s. 273.
  13. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1908 ↓, s. 693.
  14. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 638.
  15. a b Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 13 z 19 marca 1916. 
  16. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 11 z 5 marca 1916. 
  17. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 907.
  18. a b Schronisko dla Legionistów w Rzeszowie. „Głos Rzeszowski”, s. 2, Nr 5 z 4 lutego 1917. 
  19. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 54 z 31 grudnia 1916. 
  20. Dekrety Naczelnego Wodza Wojsk Polskich. 1300. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. Nr 41, s. 990, 12 kwietnia 1919. 
  21. Rozkazy Ministra Spraw Wojskowych. 1483. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. Nr 45, s. 1091, 26 kwietnia 1919. 
  22. Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 122.
  23. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 154.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 547.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 541.
  26. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1584.
  27. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1413.
  28. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 896.
  29. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 1043.
  30. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 2, Nr 13 z 1 kwietnia 1917. 
  31. Kronika. Tarcza Legionów w Rzeszowie. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 33 z 19 sierpnia 1917. 
  32. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 768.
  33. Wspomnienia. „Zew Rzeszowa”, s. 66, Nr 9 z 20 marca 1936. 
  34. Bogusław Kotula. Kartonikowe skarby. Obrazki pamięci z Rzeszowa. „Nasz Dom Rzeszów”. 12 (38), s. 11, 2008. Stowarzyszenie „Nasz Dom – Rzeszów”. ISSN 1895-2046. 
  35. Kronika. Podziękowanie. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 36 z 27 sierpnia 1916. 
  36. Rzeszów w pracy dla Legionów (II). „Gazeta Rzeszowska”, s. 2, Nr 15 z 3 czerwca 1928. 
  37. Tadeusz Ochenduszko: W 90. rocznicę odzyskania niepodległości – 90 lat temu w Rzeszowie. ko.rzeszow.pl. [dostęp 2016-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-13)].
  38. Schronisko dla Legionistów w Rzeszowie. rzeszow.pl. [dostęp 2016-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-25)].
  39. a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 736.

BibliografiaEdytuj