Otwórz menu główne

Pępawa wielkokwiatowa

gatunek rośliny

Pępawa wielkokwiatowa (Crepis conyzifolia (Gouan) A. Kern.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych.

Pępawa wielkokwiatowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Cichorioideae
Rodzaj pępawa
Nazwa systematyczna
Crepis conyzifolia (Gouan) A. Kern.
Oesterr. Bot. Z. 22:255. (Dalle Torre, Hartinger & Dalle Torre, Atlas Alpenfl. 142. 1884). 1872
Synonimy

Crepis grandiflora (All.) Willd[2]

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Występuje w południowej, południowo-wschodniej i środkowej Europie oraz w Turcji i Gruzji[2]. Występuje w górach: w Alpach, Pirenejach, górach Półwyspu Bałkańskiego i dawnej Jugosławii oraz w Karpatach[3]. W Polsce osiąga północną granicę zasięgu i występuje tylko w Sudetach i Karpatach[4]. Nie należy tutaj do gatunków rzadkich i nie jest ujęty w Czerwonej księdze Karpat polskich[5].

MorfologiaEdytuj

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości 20-60 cm[4]. Pod ziemią krótkie i kolczaste kłącze[3].
Liście
Dolne mają podłużnie lancetowaty kształt, a ich nasady zwężają się w szeroki ogonek, liście środkowe obejmują łodygę szeroką nasadą. Wszystkie są miękko i gruczołowato owłosione[4].
Kwiaty
Wszystkie są języczkowate, zebrane w 2-5, wyjątkowo do 8 koszyczków o odstających listkach okrywy. Kwiaty żółte, zaopatrzone w śnieżnobiały i giętki puch kielichowy[4].
Owoc
Niełupki z 20 żeberkami, górą zwężające się i bez dzióbka (lub z bardzo krótkim dzióbkiem)[4].

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia, jest owadopylna. Nasiona rozsiewane są przez wiatr. Siedlisko: górskie łąki i polany, rumowiska skalne, zarośla. Rośnie na wilgotnym, bezwapiennym i żyznym podłożu. Występuje głównie w piętrze kosodrzewiny, rzadziej w piętrze halnym[3]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Calamagrostion i zespołu (Ass.) Crepido-Calamagrostietum villosae[6]. Liczba chromosomów 2n = 8 3, 4, 6[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
  3. a b c Crepis conyzifolia. [dostęp 2011-06-18].
  4. a b c d e Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  7. Flora Francji. [dostęp 2011-02-12].