Otwórz menu główne

Pałac Konstantego Zamoyskiego w Warszawie

Pałac Konstantego Zamoyskiego, pałac Zamoyskich[1]neorenesansowy pałac znajdujący się przy ul. Foksal 1/2/4 w Warszawie.

Pałac Konstantego Zamoyskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. 659/1 z 1 lipca 1965
Ilustracja
Pałac Konstantego Zamoyskiego w Warszawie
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Foksal 1/2/4
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Leandro Marconi
Rozpoczęcie budowy 1875
Ukończenie budowy 1879
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Pałac Konstantego Zamoyskiego
Ziemia52°14′04,08″N 21°01′26,33″E/52,234467 21,023981

HistoriaEdytuj

Przed powstaniem pałacu nieruchomość była wykorzystywana jako ogród spacerowy stylizowany na londyński Vauxhall. W roku 1870 właścicielem tych terenów stał się Konstanty Zamoyski[1].

Pałac został wybudowany w latach 1875–1877 według projektu Leandra Marconiego w stylu neorenesansowym[2]. Składa się z głównego korpusu i prostopadłych dwóch skrzydeł (oficyn) bocznych. Korpus główny jest trzykondygnacyjny, 11-osiowy, a oficyny dwukondygnacyjne, 5-osiowe[3]. Przejście do ulicy oddzielone jest ozdobną bramą[4].

W 1944 pałac został zdewastowany[2]. Był własnością Zamoyskich do 1945[5]. W roku 1949 przekazano go Stowarzyszeniu Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (od 1952 Stowarzyszenie Architektów Polskich) z przeznaczeniem na siedzibę Zarządu Głównego SARP. Mieściła się w nim także siedziba Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików. W latach 1964–1968 wzniesiono pawilon wystawowy o przeszklonej konstrukcji stalowej przylegający od północy do korpusu głównego[1][5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Tadeusz S. Jaroszewski: Księga pałaców Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1985, s. 171. ISBN 83-223-2047-7.
  2. a b Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 61.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 609–610. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 609. ISBN 83-01-08836-2.
  5. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 610. ISBN 83-01-08836-2.