Pałac snów

Pałac snów (alb. Pallati i ëndrrave) – powieść albańskiego pisarza Ismaila Kadare. Po raz pierwszy została wydana w roku 1981, pod tytułem Urzędnik pałacu snów (alb. Nënpunësi i pallatit të ëndrrave), a następnie w 1996 w wersji poprawionej, już jako Pałac snów (alb. Pallati i ëndrrave). W Polsce pierwsze wydanie ukazało się w roku 2006 w przekładzie Doroty Horodyskiej. Był to pierwszy polski przekład powieści Ismaila Kadare, dokonany bezpośrednio z języka albańskiego.

Pałac snów
Pallati i ëndrrave
Autor

Ismail Kadare

Typ utworu

powieść

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Albania

Język

albański

Data wydania

1981

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

2006

Wydawca

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Przekład

Dorota Horodyska

FabułaEdytuj

Akcja powieści rozgrywa się w Stambule, w czasach Imperium Osmańskiego. Siedzibą tajnej policji jest owiany grozą Pałac Snów. Znajdują się w nich archiwa snów, które opowiedzieli wysłannikom ministerstwa poddani. Konni posłańcy dostarczają zapisy snów do ministerstwa, w którym setki urzędników segregują pozyskane sny, kopiują, klasyfikują i szukają w nich informacji o przyszłych spiskach i zagrożeniach dla państwa. Każdego roku biurokratyczna machina ministerstwa selekcjonuje jeden Arcysen, który zawiera najważniejsze przesłanie dla rządzących. Zapis marzenia sennego może być w tym świecie dowodem na działalność antypaństwową. Bohater książki Mark Alem jest pracownikiem ministerstwa, pochodzącym z wpływowej albańskiej rodziny Köprülü, który szybko awansuje w strukturach urzędu.

Powieść, stanowiąca przykład fikcji politycznej stanowi metaforę systemu komunistycznego, panującego w Albanii w latach 1944-1990. W 2007 polski przekład książki znalazł się w gronie siedmiu finalistów edycji Nagrody Literackiej Europy Środkowej "Angelus"[1]. W czasie wrocławskiej gali Angelusa fragment powieści zaprezentował Cezary Studniak.

Tłumaczka Dorota Horodyska jest także autorką trzech innych polskich przekładów dzieł Ismaila Kadare: Następca (2008), Ślepy ferman (2010) i Córka Agamemnona (2011).

Recenzje (w języku polskim)Edytuj

  • J.Kurkiewicz, Teczki snów, Polityka 2006/26, s.58.
  • Marta Mizuro, Sen o władzy, Onet.pl, 3 sierpnia 2006 [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03].
  • Hanna Serkowska, Arcysen i albański epos, Nowe Książki 2006/9.

Inne tłumaczenia powieściEdytuj

  • 1990: To palati t ōn oneirōn (grec. tłum. Helene Kekropolou)
  • 1991: El palau dels somnis (katal. tłum. Maria Bohigas)
  • 1992: Drömmarnas palats (szw. tłum. Agneta Westerdahl)
  • 1993: O palacio dos sonhos (port. tłum. Bernardo Joffily)
  • 1994: Yume kyûden (jap. tłum. Mituhiko Murakami)
  • 1998: Palatata na soništata (maced. tłum. Fatbardha Shehu)
  • 2003: Az Álmok Palotája : regény (węg tłum. József Takács)
  • 2004: El palacio de los sueños (hiszp. tłum. Ramon Sanchez)
  • 2005: Het dromenpalei (niderl. tłum. Jacqueline Sheji)
  • 2005: Der Palast der Träume (niem. tłum. Joachim Röhm)
  • 2007: Palatul Viselor (rum. tłum. Marius Dobrescu)
  • 2012: Palača sanj (słoweńs. tłum. Luana Maliqi, Maja Novak)
  • 2015: 梦宫 / (Meng gong, chiński tłum. Xing Gao)

PrzypisyEdytuj

  1. Książki nominowane do nagrody Angelus 2007, Angelus [zarchiwizowane z adresu 2013-07-23].

BibliografiaEdytuj