Paolo Polidori (ur. 4 stycznia 1778 w Jesi, zm. 23 kwietnia 1847 w Rzymie) – włoski kardynał.

Paolo Polidori
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

4 stycznia 1778
Jesi

Data i miejsce śmierci

23 kwietnia 1847
Rzym

Miejsce pochówku

Kościół św. Ignacego w Rzymie

Prefekt Kongregacji Soborowej
Okres sprawowania

1841–1847

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1800

Sakra biskupia

11 lutego 1844

Kreacja kardynalska

23 czerwca 1834
Grzegorz XVI

Kościół tytularny

S. Eusebio
S. Prassede

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

11 lutego 1844

Konsekrator

Grzegorz XVI

Współkonsekratorzy

Costantino Patrizi Naro
Gabriele Ferretti

Życiorys edytuj

Urodził się 4 stycznia 1778 roku w Jesi, jako syn Giuseppego Polidoriego i Camilli Vici[1]. Studiował na Uniwersytecie Perugiańskim, a następnie wyjechał do Rzymu, i wstąpił do stanu duchownego[1]. W 1800 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Wkrótce potem został wikariuszem generalnym diecezji Ostia[1]. W czasie francuskiej okupacji Rzymu, został aresztowany i osadzony w Mediolanie, jednak niedługo później został uwolniony i wyjechał do Lorento[1]. 23 czerwca 1834 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Sant’Eusebio[2]. W tym samym roku został prefektem Kongregacji Dyscypliny Zakonników[1]. W 1840 roku został proprefektem, a rok później – prefektem Kongregacji Soborowej[2]. 22 stycznia 1844 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Tarso, a 11 lutego przyjął sakrę[2]. Zmarł 23 kwietnia 1847 roku w Rzymie[1].

Przypisy edytuj

  1. a b c d e f Paolo Polidori. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-10-01]. (ang.).
  2. a b c d Paolo Polidori. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-10-01]. (ang.).