Otwórz menu główne

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku

parafia rzymskokatolicka w archidiecezji gdańskiej

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańskuparafia rzymskokatolicka usytuowana w centrum Gdańska. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk Śródmieście, który należy do archidiecezji gdańskiej.

Parafia Wniebowzięcia
Najświętszej Maryi Panny

Fara
Ilustracja
Kościół Mariacki w Gdańsku
Państwo  Polska
Siedziba POL Gdańsk COA.svg Gdańsk
Adres ul. Podkramarska 5
80-834 Gdańsk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja gdańska
Dekanat Gdańsk Śródmieście
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Proboszcz ks. prał. Ireneusz Bradtke
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Parafia Wniebowzięcia
Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Parafia Wniebowzięcia
Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Parafia Wniebowzięcia
Najświętszej Maryi Panny
Ziemia54°21′00,920″N 18°39′13,051″E/54,350256 18,653625
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Historyczna fara Głównego Miasta w Gdańsku zwana często Koroną Gdańska, pełniąca funkcję kościoła katolickiego i ewangelickiego (w latach 1572–1945), od 1986 konkatedra diecezji gdańskiej, która w 1992 stała się archidiecezją. Kościół jest dedykowany Najświętszej Marii Pannie, nosi wezwanie Wniebowzięcia NMP. Położony jest na placu między ulicami Piwną i Chlebnicką, a św. Ducha. Od strony Motławy bezpośrednio do jednej z bram świątyni prowadzi ul. Mariacka. Kościół Mariacki jest trzecią pod względem objętości świątynią na świecie zbudowaną z cegły[1]. Jej charakterystyczna sylwetka, której akcentami są masywna zachodnia wieża dzwonna i smukłe narożne wieżyczki tworzy dominantę w panoramie miasta. Zbudowany w latach 1346–1502 kościół jest przykładem gotyku ceglanego, odmiany stylu w architekturze gotyckiej upowszechnionego w krajach basenu Morza Bałtyckiego. Pomimo burzliwych dziejów, świątynia zachowała historyczną formę architektoniczną, co poświadcza ikonografia sięgająca XVI wieku oraz bogaty wystrój wnętrza, który tworzą liczne dzieła średniowieczne (m.in. Piękna Madonna Gdańska, Pietà, Ołtarz Koronacji Marii, ołtarz św. Barbary, Tablica Dziesięciorga Przykazań, zegar astronomiczny) i nowożytne (zespół obrazów i epitafiów z XVI–XVIII stuleci).

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Klat: Gdańsk. Złota księga skarbów kultury. Gdańsk: „Przekaz”, s. 60. OCLC 28828615.

BibliografiaEdytuj