Otwórz menu główne

Park im. Stanisława Staszica w Łodzi

Park im. Stanisława Staszica w Łodziłódzki park położony w obrębie ulic Narutowicza, Uniwersyteckiej, Jaracza i Wierzbowej[2][4] na obszarze dawnej dzielnicy Śródmieście.

Park im. Stanisława Staszica
Obiekt zabytkowy nr rej. A/328 z 29.12.1992[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Powierzchnia 4,1[2] ha
Data założenia 1899–1901[3][4]
Projektant L. Grabowski[2][4]
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Park im. Stanisława Staszica
Park im. Stanisława Staszica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park im. Stanisława Staszica
Park im. Stanisława Staszica
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Park im. Stanisława Staszica
Park im. Stanisława Staszica
Ziemia51°46′24,52″N 19°28′35,81″E/51,773478 19,476614

Spis treści

HistoriaEdytuj

Park powstał w 1901 jako czwarty park miejski w Łodzi[2][5]. Początkowo park określano jako Ogród na Dzielnej[5] lub park miejski Przy Dzielnej[a] – obecną nazwę otrzymał w 1918[3][5].

W 1912 z okazji Wystawy Rzemieślniczo-Przemysłowej w parku powstał Pomnik Pracy (ˌˌsymbol miasta pracyˈˈ), a po nadaniu parkowi imienia Stanisława Staszica, wzniesiono w nim pomnik patrona sfinansowany przez Stowarzyszenie Techników – oba pomniki zostały zniszczone w czasie II wojny światowej[2][4]. Nowy pomnik Staszica autorstwa Kazimierza Karpińskiego odsłonięto w 1984 (od strony ul. Narutowicza), podczas trwania Kongresu Techników Naczelnej Organizacji Technicznej[6][2]. Stanisław Staszic jest uznawany przez łodzian za jednego z „ojców miasta” – ludzi, którzy szczególnie przysłużyli się rozwojowi Łodzi[7].

W 1912 w parku zbudowano również muszlę koncertową – przerobioną następnie na letni teatr[4] (budynek nie istnieje).

W latach 1930–1931 park został w niewielkim stopniu przebudowany zgodnie z projektem Stefana Rogowicza[2][4], ówczesnego dyrektora Plantacji Miejskich[8]. Po II wojnie światowej powierzchnia parku uległa zmniejszeniu w czasie poszerzania ul. Uniwersyteckiej[2]. W 1994 została dokonana szczegółowa konserwacja drzew w parku[9].

W parku znajdują się cztery drzewa i dwa głazy narzutowe ustanowione pomnikami przyrody[2].

W 1992 park został wpisany do rejestru zabytków[1].

Obok parku, przy ul. Narutowicza 68 usytuowany jest zabytkowy budynek dawnej szkoły Zgromadzenia Kupców.

UwagiEdytuj

  1. Dzielna to nazwa ulicy Narutowicza do 1924 roku.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2018-09-30. s. 38. [dostęp 2012-08-11].
  2. a b c d e f g h i Park im. St. Staszica. zielonalodz.info. [dostęp 2013-08-11].
  3. a b Danuta Bieńkowska, Elżbieta Umińska-Tytoń: Park im. Stanisława Staszica. W: Słownik nazewnictwa miejskiego Łodzi [on-line]. log.lodz.pl. [dostęp 2013-08-11].
  4. a b c d e f Najstarsze łódzkie parki – Park im. Stanisława Staszica. W: Najstarsze łódzkie parki [on-line]. lodz.ap.gov.pl. [dostęp 2015-09-09].
  5. a b c Rynkowska 1970 ↓, s. 148.
  6. Pomnik Staszica w Łodzi. W: Pomniki uczonych polskich [on-line]. forumakad.pl. [dostęp 2013-08-11].
  7. Ojcowie miasta – skarby Łodzi. W: O mieście [on-line]. uml.lodz.pl. [dostęp 2013-08-11].
  8. Anna Gronczewska: Ogród Botaniczny w Łodzi kwitnie już 40 lat. dzienniklodzki.pl, 2013-07-28. [dostęp 2013-08-11].
  9. Park im. St. Staszica w Łodzi. parki.org.pl. [dostęp 2013-08-11].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj