Otwórz menu główne

Perspektywa powietrzna

Perspektywa powietrzna – technika malarska, która służy zwiększeniu iluzji głębi.

Przestrzeń wpływa na odbiór tonów i kolorów. W miarę oddalania się w kierunku horyzontu zwiększa się warstwa powietrza między obiektem a obserwującym. Wraz ze zwiększaniem się odległości tony i barwy bledną i stają się jaśniejsze, bardziej niebieskawe, a kształty przedmiotów stają się mniej wyraźne, jakby zamglone.

Za wynalazcę perspektywy powietrznej jest uznawany Leonardo da Vinci. Większość jego prac zawiera ten element, a jego brak na obrazach (np. Dama z gronostajem) powoduje wiele wątpliwości co do ich autorstwa.[potrzebny przypis]

Perspektywa powietrzna występuje też w fotografii[1]. Na zdjęciach pierwszy plan zawsze wydaje się ciemniejszy od kolejnych, przez co powstaje wrażenie głębi obrazu[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Perspektywa w fotografii. W: www.szerokikadr.pl [on-line]. [dostęp 2018-07-20].