Philautus

Philautusrodzaj płaza bezogonowego z podrodziny Rhacophorinae w rodzinie nogolotkowatych (Rhacophoridae).

Philautus[1]
Gistel, 1848[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – Ph. petersi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Rodzina nogolotkowate
Podrodzina Rhacophorinae
Rodzaj Philautus
Typ nomenklatoryczny

Hyla aurifasciata Schlegel, 1837

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w środkowych Indiach przez Mjanmę i Tajlandię, Filipiny i Wielkie Wyspy Sundajskie[6].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Orchestes: gr. ορχηστης orkhēstēs „tancerz”[7]; młodszy homonim Orchestes Illiger, 1798 (Coleoptera).
  • Ixalus: ιξαλος ixalos „skaczący, zwinny”[4]. Nazwa zastępcza dla Orchestes Tschudi, 1838.
  • Philautus: gr. φιλαυτος philautos „kochający samego siebie”[8]. Nazwa zastępcza dla Orchestes Tschudi, 1838.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

PrzypisyEdytuj

  1. Philautus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. x. (niem.)
  3. J.J. von Tschudi: Classification der Batrachier mit Berücksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien. Neuchâtel: Petitpierre, 1838, s. 35. (niem.)
  4. a b A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 8. Paris: Roret, 1841, s. 523. (fr.)
  5. A. Dubois. Miscellanea taxinomica batrachologica (I). „Alytes”. 5, s. 72, 1987 (ang.). 
  6. a b D. Frost: Philautus Gistel, 1848 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-02-09].
  7. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 155. (ang.)
  8. R.W. Brown: Composition of scientific words; a manual of methods and a lexicon of materials for the practice of logotechnics. Washington: Published by the author, 1954, s. 603. (ang.)

BibliografiaEdytuj

  1. E.C. J Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)