Otwórz menu główne

Piaggio P.180 Avanti - samolot dyspozycyjny produkowany przez firmę Piaggio Aero. Samolot ma niekonwencjonalny układ płatowca o trzech powierzchniach nośnych. Bryła samolotu jest tak ukształtowana że część siły nośnej pochodzi również od kadłuba maszyny. Dodatkowo doskonałe właściwości aerodynamiczne pozwalają osiągać większą prędkość niż inne samoloty turbośmigłowe.

Piaggio P180 Avanti
Piaggio P180 Avanti
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Piaggio Aero
Typ samolot dyspozycyjny
Załoga 1-2
Historia
Data oblotu 26 września 1986
Dane techniczne
Napęd 2 x silniki turbośmigłowe Pratt & Whitney Canada PT6A-66
Moc 2 x 850 KM
Wymiary
Rozpiętość 14,03 m
Długość 14,40 m
Wysokość 3,98 m
Powierzchnia nośna 16 m²
Masa
Własna 3,400 kg
Startowa 5239 kg
Osiągi
Prędkość maks. 732 km/h
Prędkość przelotowa 593 km/h
Prędkość wznoszenia 14.98 m/s
Pułap 12.500 m
Zasięg 2,595 km

W Polsce najbardziej znany jest egzemplarz o znakach rejestracyjnych SP-MXH używany od maja 2004 roku przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Kolejny egzemplarz (o znakach rejestracyjnych SP-MXI) w wersji z ulepszoną awioniką[1] oraz nowymi silnikami Pratt & Whitney Canada PT6-66B[2] poprawiającymi parametry samolotu przyleciał do Polski i rozpoczął służbę 20 kwietnia 2007. Od 10 lipca 2009 obydwie maszyny stacjonują w wojskowej części Lotniska Chopina w Warszawie.

Wersja bezzałogowaEdytuj

18 listopada 2013 roku po raz pierwszy w powietrze wzbiła się bezzałogowa wersja P.180, znana pod oznaczeniem P.1 Hammerhead. Podczas dziewiczego lotu maszyna osiągnęła wysokość 600 metrów, lot trwał 15 minut. Projekt realizowany jest z funduszy własnych producenta. W zamierzeniu jego konstruktorów ma być to pierwsza europejska maszyna bezzałogowa typu MALE (Medium Altitude Long Endurance). Samolot ma za zadanie prowadzić działania obserwacyjne, jednak w przyszłości producent nie wyklucza opracowania wersji uzbrojonej[3].

Wersja wielozadaniowego samolotu morskiegoEdytuj

Zaprezentowany po raz pierwszy w Genui 9 listopada 2015 roku wielozadaniowy samolot morski (Multirole Patrol Aircraft - MPA) znacząco różni się konstrukcyjnie od swojego pasażerskiego pierwowzoru. Zwiększono rozpiętość usterzenia: tylnego o 33%, a przedniego o 20%. Wzrosła rozpiętość skrzydeł, która w wersji MPA wynosi 21,378 m, maksymalna masa startowa - 7484 kg, w tym paliwa 2404 kg. Maszyna może utrzymywać się w powietrzu przez 9 godzin na wysokości 1524 m. Dwa silniki Pratt & Whitney Canada PT6A-66B o mocy 950 KM każdy pozwalają na rozwinięcie maksymalnej prędkości 648 km/h i pułapu 12 500 m. Kabina załogi typu glass cockpit firmy Rockwell Collins Pro Line Fusion. Sercem układów przeznaczonych do działań rozpoznawczych i patrolowych jest system Albatros firmy Saab. Obejmuje on radiolokator Telephonics RDR 1700-G2 z odwróconą syntetyczną aperturą zdolny do śledzenia 1000 celów jednocześnie, może również być wykorzystywany jako wskaźnik ruchomych celów lądowych. Maszyna wyposażona jest również w głowicę optoelektroniczną FLIR Systems StarSafire 380HD, układ identyfikacji swój-obcy, automatyczny układ identyfikacji jednostek morskich (AIS). Do komunikacji służy system łączności satelitarnej i VHF. W części pasażerskiej samolotu zainstalowano dwa stanowiska, jedno dla dowódcy misji i drugie dla operatora systemów obserwacji i łączności[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Artykuł w samoloty-cywilne.falszywi.eu
  2. Specyfikacja na stronie producenta
  3. Hammerhead oblatany, „Lotnictwo”, nr 1 (2014), s. 4, ISSN 1732-5323
  4. Prezentacja Piaggio MPA, „Raport”, nr 12 (2015), s. 79, ISSN 1429-270x