Otwórz menu główne

Pienik wierzbowy (Aphrophora salicina) – gatunek pluskwiaka z rodziny pienikowatych.

Pienik wierzbowy
Aphrophora salicina
(Goeze, 1778)
Ilustracja
pęd otoczony pianą, w której żeruje larwa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd pluskwiaki
Podrząd cykadokształtne
Rodzina pienikowate
Gatunek pienik wierzbowy
Synonimy
  • Cicada spumaria salicis De Geer, 1773
  • Cicada salicina Goeze, 1778
  • Aphrophora salicis (De Geer, 1773)
  • Aphrophora unicolor Haupt, 1919
  • Aphrophora willemsi Lallemand, 1949[1]

OpisEdytuj

Pluskwiak o ciele długości od 8,6 do 10,3 mm. Głowa, przedplecze, tarczka i przednie skrzydła pokryte punktami szczecinkowymi. Stosunek długości ciemienia do jego szerokości wraz z oczami wynosi od 0,31 do 0,37. Zaustek silnie wypukły. Frontoclypeus z przepaską środkową po obu stronach ograniczoną rządkiem punktów. Płytka ciemienia dwukrotnie szersza niż dłuższa. Na silnie punktowanym ciemieniu gładkie i wyniesione: linia środkowa i krawędź tylna. Ubarwienie przednich skrzydeł jednolicie zielonkawożółte z żyłkami jaśniejszymi w przedniej części[2].

Larwy ciemne, ukryte pod białą, kremową pianą przypominającą ślinę[potrzebny przypis].

Biologia i ekologiaEdytuj

Zimują jaja. Larwy wylęgają się wiosną i żerują wysysając pędy. Po przeobrażeniu dorosłe osobniki pojawiają się w czerwcu i lipcu i żerują na pędach[potrzebny przypis].

RozprzestrzenienieEdytuj

Gatunek znany z całej Europy, Maroka, Syberii i Kraju Nadmorskiego, Zakaukazia, Ałtaju, Kazachstanu, Uzbekistanu i Kirgistanu[3].

Znaczenie gospodarczeEdytuj

Żer larw ogranicza wzrost pędów, żer owadów dorosłych powoduje, że w późniejszym czasie pojawiają się obrączkowate zgrubienia. Pręt wiklinowy z taką wadą ma ograniczone zastosowanie[potrzebny przypis].

PrzypisyEdytuj

  1. Ai-Ping Liang. Synonymy of Aphrophora willemsi Lallemand 1946 with Aphrophora salicina (Goeze, 1778) (Hemiptera: Cercopoidea: Aphrophoridae). „Journal of the New York Entomological Society”. 114 (3), s. 140-143, 2006. 
  2. Walter J. Le Quesne: Handbooks for the identification of British Insects. Vol. II. part 2 (a). Hemiptera. Cicadomorpha (excluding Deltocephalinae and Typhlocybinae). Londyn: Royal Entomological Society of London, 1965, s. 7.
  3. Aphrophora salicina. W: Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2016-03-10].