Prefektura Wakayama

Prefektura Wakayama (jap. 和歌山県 Wakayama-ken)prefektura znajdująca się w regionie Kinki (Kansai) Japonii na wyspie Honsiu (Honshū). Jej stolicą jest miasto Wakayama[1].

Prefektura Wakayama
prefektura
Ilustracja
Świątynia buddyjska Negoro-ji w Iwade
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Japonia

Wyspa

Honsiu

Region

Kinki

Siedziba

Wakayama

Kod ISO 3166-2

JP-30

Gubernator

Yoshinobu Nisaka

Powierzchnia

4 725 km²

Populacja (2018[1])
• liczba ludności


985 000

• gęstość

208 os./km²

Plan
Plan
Symbole japońskie
Drzewo

dąb ubame (Quercus phillyraeoides)[1]

Kwiat

morela japońska (Prunus mume)

Ptak

szlarnik japoński (Zosterops japonicus)

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Japonia

PołożenieEdytuj

Prefektura leży w zachodniej części wyspy Honsiu w regionie Kinki nad Oceanem Spokojnym. Graniczy z prefekturami: Osaka, Nara i Mie.

MiastaEdytuj

Miasta prefektury Wakayama:

HistoriaEdytuj

Prefektura Wakayama powstała w 1871 roku po obaleniu systemu feudalnego.

Miejsca godne zwiedzeniaEdytuj

Góra KōyaEdytuj

Góra Kōya (Kōya-san)[a] stanowi centrum buddyzmu Shingon (Shingon-shū), ważnej sekty-szkoły buddyjskiej, która została stworzona w Japonii w 805 roku przez Kūkaia (774–835), mnicha, uczonego, architekta, kaligrafa, poetę, jedną z najważniejszych postaci religijnych. Jest to kompleks skupiający ponad sto świątyń na terenie płaskowyżu na wysokości ok. 800 m n.p.m., otoczonego ośmioma górami o wysokości ok. 1000 m n.p.m. Najważniejszą z nich jest Kōya-san Kongōbu-ji[2][3].

Osoby zainteresowane i pielgrzymi mogą spędzić nocleg w pomieszczeniach gościnnych świątyń (shukubō), poznając stylu życia mnichów, spożywając potrawy kuchni wegetariańskiej (shōjin-ryōri) i uczestnicząc w porannych modlitwach. Około pięćdziesiąt świątyń oferuje tę usługę[3].

KumanoEdytuj

Obszar Kumano znajduje się na południowym krańcu półwyspu Kii (Kii-hantō), około 100 km na południe od Osaki i Kioto. Obejmuje prefektury Wakayama i Mie, ale większość atrakcji i miejsc kultu religijnego znajduje się w Wakayamie[4].

Centrum kultowe Kumano stanowią trzy chramy: Kumano Nachi-taisha, Kumano Hongū-taisha i Kumano Hayatama-taisha, znane pod wspólną nazwą Kumano Sanzan. Szlaki pielgrzymkowe na półwyspie Kii noszą łączną nazwę Kumano Kodō.

Region nasycony jest wartościami religijnymi i historycznymi. Prawnuk bogini Amaterasu, Jimmu (panował w latach 660–585 p.n.e.), przybył do Kumano, aby zjednoczyć kraj jako pierwszy cesarz Japonii. Kumano jest również nazywane „Krainą Umarłych” w odniesieniu do przekonania, że ​​duchy i przodkowie rodzin mieszkają tu po śmierci[4].

W 2004 roku religijne skarby, sanktuaria i szlaki pielgrzymkowe Kumano zostały wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO[4].

Zamek WakayamaEdytuj

Zamek został zbudowany w 1585 roku na polecenie Hideyoshiego Toyotomi (1536–1598). W późniejszym okresie był rezydencją gałęzi rodu Tokugawa, władającej domeną Kishū (Kishū-han; także Kii-han). Hideyoshi nazwał go Wakayama, będąc pod wrażeniem piękna pobliskiej zatoki Wakanoura (lub Wakaura). Przyjęta przez niego nazwa pozostała w nazwie prefektury[5].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Kōya-san jako nazwa góry w sensie geograficznym nie istnieje. Jest to bowiem tzw. „górska nazwa” (sangō), czyli honoryfikatywny przedrostek nazwy świątyni; tu: świątyni Kongōbu-ji, której pełna nazwa brzmi Kōya-san Kongōbu-ji.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c 日本地図. Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 134, 192, 193. ISBN 978-4-415-11272-5.
  2. 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 597. ISBN 978-4-385-13107-8.
  3. a b Mount Koya (ang.). japan-guide.com, 2022. [dostęp 2022-07-03].
  4. a b c Kumano (ang.). japan-guide.com, 2022. [dostęp 2022-07-03].
  5. Wakanoura Bay ~ A Treasure House of Scenic Beauty (ang.). Japan National Tourism Organization. [dostęp 2022-07-04].

Linki zewnętrzneEdytuj