Rajdowe Mistrzostwa Świata 1983

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1983 były 11 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1983 został fiński kierowca Hannu Mikkola startujący samochodem Audi Quattro A2, drugi był Niemiec Walter Röhrl a trzeci Fin Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Audi i Oplem.

Sezon 1983
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 12
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Hannu Mikkola
Konstruktorzy Lancia
Poprzedni sezonNastępny sezon

Kalendarz[1]Edytuj

W sezonie 1983 kalendarz rajdów mistrzostw świata, podobnie jak w ubiegłym, składał się z dwunastu rajdów. Jedyną zmianą było zastąpienie Rajdu Brazylii, Rajdem Argentyny.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 22–29 stycznia   51. Rajd Monte Carlo   Walter Röhrl Wyniki
2 11–13 lutego   33. Rajd Szwecji   Hannu Mikkola Wyniki
3 2–5 marca   17. Rajd Portugalii   Hannu Mikkola Wyniki
4 30 marca-7 kwietnia   31. Rajd Safari   Ari Vatanen Wyniki
5 5–7 maja   27. Rajd Francji   Markku Alén Wyniki
6 30 maja-2 czerwca   30. Rajd Grecji   Walter Röhrl Wyniki
7 25–28 czerwca   13. Rajd Nowej Zelandii   Walter Röhrl Wyniki
8 2–6 sierpnia   3. Rajd Argentyny   Hannu Mikkola Wyniki
9 26–28 sierpnia   33. Rajd Finlandii   Hannu Mikkola Wyniki
10 2–8 października   25. Rajd San Remo   Markku Alén Wyniki
11 25–30 października   15. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej   Björn Waldegård Wyniki
12 19–23 listopada   32. Rajd Wielkiej Brytanii   Stig Blomqvist Wyniki

Zespoły i kierowcyEdytuj

Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy
  Martini Racing Lancia 037 Rally P   Walter Röhrl 1, 3, 5–7, 10
  Markku Alén 1, 3, 5–6, 8–10
  Jean-Claude Andruet 1, 5
  Adartico Vudafieri 3, 8
  Attilio Bettega 5–7, 10
  Francisco Mayorga 8
  Pentti Airikkala 9
  Audi Sport Audi Quattro A1
Quattro A2
M
P
  Hannu Mikkola All
  Michèle Mouton 1–10, 12
  Stig Blomqvist 1–3, 6–10, 12
  Lasse Lampi 2, 9, 11–12
  Franz Wittmann 3, 6
  Vic Preston 4
  Shekhar Mehta 8
  Rubén Luis di Palma 8
  Bernard Darniche 10
  John Buffum 12
  Rothmans Opel Rally Team Opel Ascona 400
Manta 400
M   Ari Vatanen 1–2, 4, 6, 9–10, 12
  Henri Toivonen 1, 6, 9–10, 12
  Guy Frequelin 1, 5
  Rauno Aaltonen 4
  Jimmy McRae 6, 12
  Renault Elf Renault 5 Turbo M   Jean Ragnotti 1, 5–6
  Jean-Luc Thérier 1, 3, 5
  Bruno Saby 1, 5
  François Chatriot 5
  Team Nissan Europe Nissan 240RS D   Timo Salonen 1, 3–4, 6–7, 9, 12
  Terry Kaby 3
  Shekhar Mehta 4, 6–7
  Mike Kirkland 4
  Jayant Shah 4
  Tony Pond 5
  George Moschous 6
  Reg Cook 7
  Erkki Pitkänen 9
  Peter Geitel 12
  Citroën Competitions Citroën Visa M   Maurice Chomat 1, 3, 6, 12
  Alain Coppier 1, 3, 5–6, 9–10, 12
  Christian Dorche 1–3, 5–6, 12
  Philippe Wambergue 3, 6, 12
  Christian Rio 3, 6, 12
  BMW Motul BMW M1 P   Bernard Béguin 5
  Jolly Club Lancia 037 Rally P   Adartico Vudafieri 5, 10
  Miki Biasion 10
  Tonino Tognana 10
  Toyota Team Europe Toyota Celica TCT P   Björn Waldegård 9, 11–12
  Juha Kankkunen 9, 11–12
  Per Eklund 11

WynikiEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1983 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie (tylko kierowcy samochodów grupy A,B lub N[2]) i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

W klasyfikacji na koniec sezonu uwzględniane było siedem z dwunastu najlepszych występów. Rajdy nie uwzględnione w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.