Rajdowe Mistrzostwa Świata 1984

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1984 były 12 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów, rozegranych na trzech kontynentach. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1984 został szwedzki kierowca Stig Blomqvist startujący samochodem Audi Quattro A2, był to jego pierwszy i jedyny tytuł mistrza w karierze. Pozostałe dwa miejsca zajęli fińscy kierowcy, broniący tytułu Hannu Mikkola i Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrało po raz drugi Audi przed Lancią i debiutującym Peugeotem.

Sezon 1984
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów

12

Pierwsza runda

Rajd Monte Carlo

Ostatnia runda

Wielkiej Brytanii

Mistrzowie
Kierowcy

Stig Blomqvist

Konstruktorzy

Audi

Poprzedni sezonNastępny sezon
Niemiec Walter Röhrl w Audi Quattro A2 zajął w RMŚ w roku 1984 trzecie miejsce, tu podczas Rajdu Portugalii

Kalendarz[1]Edytuj

W sezonie 1984 kalendarz mistrzostw świata składał się z dwunastu rajdów, takich samych jak w poprzednim roku.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 21-27 stycznia   52. Rajd Monte Carlo   Walter Röhrl Wyniki
2 10-12 lutego   34. Rajd Szwecji   Stig Blomqvist Wyniki
3 6–11 marca   18. Rajd Portugalii   Hannu Mikkola Wyniki
4 19–23 kwietnia   32. Rajd Safari   Björn Waldegård Wyniki
5 3–5 maja   28. Rajd Francji   Markku Alén Wyniki
6 28–31 maja   31. Rajd Grecji   Stig Blomqvist Wyniki
7 23–26 czerwca   14. Rajd Nowej Zelandii   Stig Blomqvist Wyniki
8 27 lipca-1 sierpnia   4. Rajd Argentyny   Stig Blomqvist Wyniki
9 24–26 sierpnia   34. Rajd Finlandii   Ari Vatanen Wyniki
10 30 września-5 października   26. Rajd San Remo   Ari Vatanen Wyniki
11 31 października-5 listopada   16. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej   Stig Blomqvist Wyniki
12 25–29 listopada   33. Rajd Wielkiej Brytanii   Ari Vatanen Wyniki

Zespoły i kierowcyEdytuj

Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy
  Audi Sport Audi Quattro A2
Quattro Sport
M
P
  Walter Röhrl 1, 3, 5–7, 10
  Hannu Mikkola 1, 3–4, 6–9, 11–12
  Stig Blomqvist wszystkie
  Per Eklund 2, 9
  Michèle Mouton 2, 4, 6, 9, 12
  Sarel van der Merwe 3
  Franz Wittmann 4, 7
  Bernard Darniche 5
  John Buffum 6, 12
  Jorge Recalde 8
  Martini Racing Lancia 037 Rally evo P   Markku Alén 1, 3–7, 9–10
  Jean-Claude Andruet 1, 5
  Attilio Bettega 1, 3, 5–6, 10
  Henri Toivonen 3, 6, 9
  Vic Preston Jr 4
  Team Nissan Europe Nissan 240RS D   Timo Salonen 1, 4, 6–7, 12
  Terry Kaby 1, 9, 12
  Erkki Pitkanen 3, 9
  Shekhar Mehta 4, 6, 11–12
  Mike Kirkland 4
  Jayant Shah 4, 6
  George Moschous 6
  Stratis Hatzipanayiotou 6
  Reg Cook 7
  Pentti Airikkala 9
  Peter Geitel 9, 12
  Renault Elf Renault 5 Turbo M   Jean-Luc Thérier 1
  Bruno Saby 1, 5, 9
  François Chatriot 1, 5
  Jean Ragnotti 3, 5
  Joaquim Moutinho 3
  Jolly Club Lancia 037 Rally evo P   Miki Biasion 1, 3, 5–6, 10
  Adartico Vudafieri 5, 10
  Mazda Rally Team Europe Mazda RX-7 P   Achim Warmbold 1, 6
  Minnia Sillankorva 1
  Ingvar Carlsson 6, 12
  Philippe Wambergue 12
  Marianne Hoepfner 12
  Toyota Team Europe Toyota Celica TCT P   Björn Waldegård 3–4, 7, 9, 12
  Juha Kankkunen 3, 7, 9, 12
  Per Eklund 4, 12
  Sandro Munari 4
  Opel Euro Team Opel Manta 400 P   Guy Frequelin 4–5
  Rauno Aaltonen 4
  Jimmy McRae 12
  Russell Brookes 12
  Phil Colins 12
  Bertie Fisher 12
  Citroën Competitions Citroën Visa M   Maurice Chomat 4, 9–10
  Philippe Wambergue 4, 9–10
  Christian Rio 4, 9–10
  Peugeot Talbot Sport Peugeot 205 Turbo 16 M   Ari Vatanen 5–6, 9–10, 12
  Jean-Pierre Nicolas 5–6, 10
  Rothmans Porsche Rally Team Porsche 911 SC RS M   Saeed Al-Hajri 6, 12
  Roger Clark 12
  Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTi P   Kalle Grundel 1–3, 5, 9–10, 12

WynikiEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1984 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie (tylko kierowcy samochodów grupy A,B lub N[2]) i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

W klasyfikacji na koniec sezonu uwzględniane było siedem z dwunastu najlepszych występów. Rajdy nie uwzględnione w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Klasyfikacja zespołowaEdytuj

W sezonie 1984 system punktacji producentów był taki sam jak w zeszłym roku. Składał się on z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja
Punkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem z dziesięciu najlepszych występów. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę podczas klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO
 
SWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
CIV
 
GBR
 
 Pkt 
1   Audi 18 18 14 (10) 18 18 18 16 120
2   Lancia (10) 16 12 18 14 16 16 16 108
3   Peugeot 12 8 18 18 18 74
4   Toyota 10 18 10 10 14 62
5   Renault 12 10 14 15 4 55
6   Opel 16 2 11 2 7 10 48
7   Nissan 2 10 8 12 6 8 46
8   Volkswagen 9 12 13 34
9   Subaru 11 11
10   Alfa Romeo 9 9
  Fiat 9 9
12   Ford 6 6
13   Citroën 4 4
14   Vauxhall 2 2
  Mazda 2 2
  Mitsubishi 2 2

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Season 1984 (ang.). www.ewrc-results.com. [dostęp 2015-01-21].
  2. Season 1984 Rule changes (ang.). www.juwra.com. [dostęp 2020-04-24].