Otwórz menu główne

Rajdowe Mistrzostwa Świata 1984

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1984 były 12 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1984 został szewdzki kierowca Stig Blomqvist startujący samochodem Audi Quattro A2 , pozostałe dwa miejsca zajęli fińscy kierowcy Hannu Mikkola i Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrało Audi przed Lancią i Peugeotem.

Sezon 1984
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 12
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Stig Blomqvist
Konstruktorzy Audi
Poprzedni sezonNastępny sezon
Niemiec Walter Röhrl w Audi Quattro A2 zajął w RMŚ w roku 1984 trzecie miejsce, tu podczas Rajdu Portugalii

Kalendarz[1]Edytuj

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca
1 21-27 stycznia   52 Rajd Monte Carlo   Walter Röhrl
2 10-12 lutego   34 Rajd Szwecji   Stig Blomqvist
3 6–11 marca   18. Rajd Portugalii   Hannu Mikkola
4 19–23 kwietnia   32. Rajd Safari   Björn Waldegård
5 3–5 maja   28. Rajd Francji   Markku Alén
6 28–31 maja   31. Rajd Grecji   Stig Blomqvist
7 23–26 czerwca   14. Rajd Nowej Zelandii   Stig Blomqvist
8 27 lipca-1 sierpnia   4. Rajd Argentyny   Stig Blomqvist
9 24–26 sierpnia   34. Rajd Finlandii   Ari Vatanen
10 30 września-5 października   26. Rajd San Remo   Ari Vatanen
11 31 października-5 listopada   16. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej   Stig Blomqvist
12 25–29 listopada   33. Rajd Wielkiej Brytanii   Ari Vatanen

Zespoły i kierowcyEdytuj

Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy
  Audi Sport Audi Quattro A2
Quattro Sport
M
P
  Walter Röhrl 1, 3, 5–7, 10
  Hannu Mikkola 1, 3–4, 6–9, 11–12
  Stig Blomqvist wszystkie
  Per Eklund 2, 9
  Michèle Mouton 2, 4, 6, 9, 12
  Sarel van der Merwe 3
  Franz Wittmann 4, 7
  Bernard Darniche 5
  John Buffum 6, 12
  Jorge Recalde 8
  Martini Racing Lancia 037 Rally evo P   Markku Alén 1, 3–7, 9–10
  Jean-Claude Andruet 1, 5
  Attilio Bettega 1, 3, 5–6, 10
  Henri Toivonen 3, 6, 9
  Vic Preston Jr 4
  Team Nissan Europe Nissan 240RS D   Timo Salonen 1, 4, 6–7, 12
  Terry Kaby 1, 9, 12
  Erkki Pitkanen 3, 9
  Shekhar Mehta 4, 6, 11–12
  Mike Kirkland 4
  Jayant Shah 4, 6
  George Moschous 6
  Stratis Hatzipanayiotou 6
  Reg Cook 7
  Pentti Airikkala 9
  Peter Geitel 9, 12
  Renault Elf Renault 5 Turbo M   Jean-Luc Thérier 1
  Bruno Saby 1, 5, 9
  François Chatriot 1, 5
  Jean Ragnotti 3, 5
  Joaquim Moutinho 3
  Jolly Club Lancia 037 Rally evo P   Miki Biasion 1, 3, 5–6, 10
  Adartico Vudafieri 5, 10
  Mazda Rally Team Europe Mazda RX-7 P   Achim Warmbold 1, 6
  Minnia Sillankorva 1
  Ingvar Carlsson 6, 12
  Philippe Wambergue 12
  Marianne Hoepfner 12
  Toyota Team Europe Toyota Celica TCT P   Björn Waldegård 3–4, 7, 9, 12
  Juha Kankkunen 3, 7, 9, 12
  Per Eklund 4, 12
  Sandro Munari 4
  Opel Euro Team Opel Manta 400 P   Guy Frequelin 4–5
  Rauno Aaltonen 4
  Jimmy McRae 12
  Russell Brookes 12
  Phil Colins 12
  Bertie Fisher 12
  Citroën Competitions Citroën Visa M   Maurice Chomat 4, 9–10
  Philippe Wambergue 4, 9–10
  Christian Rio 4, 9–10
  Peugeot Talbot Sport Peugeot 205 Turbo 16 M   Ari Vatanen 5–6, 9–10, 12
  Jean-Pierre Nicolas 5–6, 10
  Rothmans Porsche Rally Team Porsche 911 SC RS M   Saeed Al-Hajri 6, 12
  Roger Clark 12
  Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTi P   Kalle Grundel 1–3, 5, 9–10, 12

WynikiEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Miejsce Kierowca MCO
 
SWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
CIV
 
GBR
 
 Pkt. 
1   Stig Blomqvist 2 1 NU NU (5) 1 1 1 4 NU 1 X 125
2   Hannu Mikkola 3 1 3 2 (3) 2 NU 2 2 104
3   Markku Alén 8 2 4 1 3 2 2 NU 90
4   Ari Vatanen NU NU 1 1 1 60
5   Attilio Bettega 5 3 7 4 2 49
6   Miki Biasion 6 4 2 NU 3 43
7   Per Eklund 3 NU 6 3 30
8   Björn Waldegård NU 1 5 NU NU 28
9   Shekhar Mehta 14 5 7 3 8 27
10   Timo Salonen 10 7 6 4 6 27
11   Walter Röhrl 1 6 NU NU NU NU 26
12   Michèle Mouton 2 NU NU NU 4 25
13   Jean Ragnotti 5 3 20
14   Jean-Pierre Nicolas 4 NU 5 18
15   Rauno Aaltonen 2 15
16   Jorge Recalde 3 12
  Henri Toivonen NU NU 3
18   Kalle Grundel 9 NU 7 13 NU 6 NU 12
19   Jean-Luc Thérier 4 10
  Mats Jonsson 4 0
  Mario Stillo 4
  Fabrizio Tabaton 4
  Alain Ambrosino 4
24   Lars-Erik Torph 5 0 8
  John Buffum 5 0
  Yasuhiro Iwase 5
  Juha Kankkunen 0 0 5 0
  David Horsey 5
  Russell Brookes 5
30   Björn Johansson 6 6
  Vic Preston 6
  Jean-Claude Andruet 0 6
  Reg Cook 6
  Miguel Torrás 6
  Patrick Tauziac 6
36   Bernard Darniche 7 0 4
  Kenneth Eriksson 7 0
  Malcolm Stewart 7
  Carlos Bassi 7
  Erkki Pitkänen 0 7
  Massimo Ercolani 7
  Jimmy McRae 7
43   Stig Andervang 8 0 3
  Jorge Ortigão 8
  Franz Wittmann 8 0
  François Chatriot 0 8
  Iórgos Moschous 8
  'Possum' Bourne 8
  Hugo Hernández 8
  Bruno Saby 0 0 8 0
  Gerhard Kalnay 8
52   Yoshio Iwashita 9 10 3
53   Gunnar Pettersson 9 2
  Christian Dorche 0 9
  Guy Fréquelin 0 9
  Achim Warmbold 0 9
  Tony Teesdale 9
  Monnenmacher Pérez 9
  Jouko Pöysti 9 0
  Michele Rayneri 9
  Bertie Fisher 9
62   Jerry Åhlin 10 0 1
  Russell Gooding 10 0
  Basil Criticos 10
  Yves Loubet 0 10
  Blair Robson 10
  Walter d’Agostini 10
  Kalevi Aho 10
  Werner Grissmann 0 10
  Mikael Ericsson 0 0 10
Kolor Opis
Złoty Zwycięzca
Srebrny 2 miejsce
Brązowy 3 miejsce
Zielony Punktowane miejsce
Niebieski Ukończył nie punktował
Fioletowy Nie ukończył NU
Czarny Wykluczony X
Biały Nie wystartował NW
Puste Nie brał udziału

Klasyfikacja zespołowaEdytuj

Miejsce Zespół MCO
 
SWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
CIV
 
GBR
 
 Pkt 
1   Audi 18 18 14 (10) 18 18 18 16 120
2   Lancia (10) 16 12 18 14 16 16 16 108
3   Peugeot 12 8 18 18 18 74
4   Toyota 10 18 10 10 14 62
5   Renault 12 10 14 15 4 55
6   Opel 16 2 11 2 7 10 48
7   Nissan 2 10 8 12 6 8 46
8   Volkswagen 9 12 13 34
9   Subaru 11 11
10   Alfa Romeo 9 9
  Fiat 9 9
12   Ford 6 6
13   Citroën 4 4
14   Vauxhall 2 2
  Mazda 2 2
  Mitsubishi 2 2

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Season 1984 (ang.). www.ewrc-results.com. [dostęp 2015-01-21].