Renato Cappellini

włoski piłkarz

Renato Cappellini (ur. 9 października 1943 w Mareno di Piave) – włoski piłkarz grający na pozycji napastnika.

Renato Cappellini
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 października 1943
Mareno di Piave

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1963–1968 Inter Mediolan 50 (18)
1964–1965 Genoa CFC (wyp.) 26 (6)
1968–1969 AS Varese 1910 25 (2)
1969–1974 AS Roma 97 (23)
1974–1976 Calcio Como 19 (4)
1976–1977 FC Chiasso 17 (3)
W sumie: 234 (56)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1967  Włochy 2 (1)

Kariera klubowaEdytuj

Cappellini wychował się w Interze Mediolan. W Serie A zadebiutował 29 września 1963 w wygranym 2:0 meczu z Mantovą. Początkowo jednak nie miał pewnego miejsca w składzie Interu i w 1964 roku został na rok wypożyczony do Genoi. Zdobył 6 bramek w lidze i w 1965 roku wrócił do Mediolanu. Wywalczył mistrzostwo Włoch, jednak miał w tym mały udział strzelając 2 bramki w 6 meczach. W sezonie 1966/1967 był już podstawowym graczem mediolańskiej jedenastki i z 9 golami był drugim najlepszym strzelcem zespołu po Alessandro Mazzoli. Został też wicemistrzem kraju. W Interze spędził także sezon 1967/1968, a następnie przez rok występował w Varese.

W 1969 roku Cappellini został graczem stołecznej Romy. W swoim pierwszym sezonie w Romie doszedł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów, w którym rzymianie toczyli zacięte boje z Górnikiem Zabrze. W pierwszym meczu w Rzymie padł remis 1:1, w drugim w Chorzowie remis 2:2, a w trzecim decydującym w Strasburgu także remis 1:1. O odpadnięciu Romy zadecydował wówczas rzut monetą. W 1972 roku wygrał z Romą Anglo-Italian Cup. Na Stadio Olimpico spędził łącznie 5 sezonów. W 1974 roku przeszedł do Fiorentiny, jednak po rozegraniu jednego meczu w Pucharu Włoch został oddany do Como, z którym zdobył mistrzostwo Serie B. W 1976 roku przeszedł do szwajcarskiego FC Chiasso, w którym rok później zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Włoch Cappellini zadebiutował 22 marca 1967 roku w wygranym 2:0 wyjazdowym meczu z Cyprem, rozegranym w ramach eliminacji do Euro 68. Wystąpił także w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Portugalią, w którym zdobył wyrównującego gola. Był to zarazem jego ostatni mecz w drużynie narodowej.