Otwórz menu główne

Ryszard Olszewski (wojskowy)

polski wojskowy i dyplomata
Ten artykuł dotyczy polskiego wojskowego. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Ryszard Olszewski (ur. 1 maja 1948 w Tucznej) – generał broni pilot Wojska Polskiego, dowódca Sił Powietrznych RP, Ambasador RP w Kambodży (2005–2008), doktor habilitowany nauk wojskowych.

Ryszard Olszewski
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1948
Tuczna, Polska
Przebieg służby
Lata służby od 1968 do 2005
Jednostki Siły Powietrzne
Stanowiska dowódca
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Medal Komisji Edukacji Narodowej Legia Zasługi (USA)

ŻyciorysEdytuj

W 1967 ukończył Liceum Pedagogiczne w Leśnej Podlaskiej. W 1968 rozpoczął studia w Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie (WOSL), które ukończył w 197. z pierwszą lokatą i otrzymał stopień oficerski – podporucznika oraz tytuł pilota inżyniera. Jednocześnie został wyznaczony na stanowisko – pilota instruktora w 58 lotniczym pułku szkolnym w Dęblinie w Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej.

W latach 1974–1977 studiował w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie, którą ukończył z wyróżnieniem. W 1982, w wieku 34 lat, został dowódcą 60 lotniczego pułku szkolnego w Radomiu, a wiosną 1986 dowódcą 2 pułku lotnictwa myśliwskiego w Goleniowie. W 1988 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 4 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku. Następnie, w latach 1988–1990, odbył studia strategiczno-operacyjne w Akademii Sztabu Generalnego w Moskwie, po ukończeniu których został szefem sztabu WOSL (zastępcą komendanta uczelni). 3 listopada 1995 został wyznaczony na stanowisko komendanta – rektora Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie (WSOSP), a od września 1999 był zastępcą Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. W latach 2000 – 2001 studiował na Narodowym Uniwersytecie Obrony w Waszyngtonie. Od czerwca 2001 do marca 2002 był szefem Generalnego Zarządu Operacyjnego P3, w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Od 3 kwietnia 2002 do 31 marca 2005 Dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (po restrukturyzacji w 2004 Sił Powietrznych).

Karierę naukową rozpoczął w 1992, uzyskując stopień naukowy doktora nauk wojskowych w zakresie strategii wojskowej w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, a następnie w 1998 – obronił pracę habilitacyjną. Zajmuje się strategią obronną państwa, siłami powietrznymi i odstraszeniem militarnym. Jest autorem ponad 30 prac i publikacji w dziedzinie strategii obronnej państwa, w tym książki pt. "Lotnictwo w odstraszaniu militarnym". W 1999 otrzymał tytuł doktora honoris causa Słowackiej Wojskowej Akademii Lotniczej w Koszycach. Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Lotnictwa oraz zastępcą przewodniczącego Krajowej Rady Lotnictwa. Biegłe zna język angielski i rosyjski. Od 1966 jest pilotem, posiada mistrzowską klasę pilota wojskowego. Jest Zasłużonym Pilotem Wojskowym RP. Nalot ogólny na różnych typach samolotów wynosi ponad 3300 godzin.

Odszedł ze służby 12 września 2005.

Od 25 lipca 2005 był ambasadorem Polski w Kambodży aż do czasu zamknięcia placówki w 2008[1].

WykształcenieEdytuj

AwanseEdytuj

StanowiskaEdytuj

  • grudzień 1971 – kwiecień 1974 – pilot-instruktor – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • kwiecień 1974 – wrzesień 1974 – dowódca – klucza lotniczy – eskadra lotnicza – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • lipiec 1977 – listopad 1978 – zastępca dowódcy – eskadra lotnicza – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • listopad 1978 – marzec 1980 – dowódca – eskadra lotnicza – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • marzec 1980 – wrzesień 1980 – szef strzelania powietrznego – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • październik 1980 – czerwiec 1982 – zastępca dowódcy – 58 lotniczy pułk szkolny w Dęblinie
  • czerwiec 1982 – marzec 1986 – dowódca – 60 lotniczy pułk szkolny w Radomiu
  • marzec 1986 – styczeń 1988 – dowódca – 2 pułk lotnictwa myśliwskiego „Kraków” w Goleniowie
  • styczeń 1988 – lipiec 1988 – szef sztabu – 4 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku
  • sierpień 1990 – luty 1995 – szef sztabu – Wyższa Oficerska Szkoła Lotnicza w Dęblinie
  • luty 1995 – listopad 1995 – zastępca komendanta ds. ogólnych – Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych w Dęblinie
  • listopad 1995 – sierpień 1999 – komendant-rektor – Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych w Dęblinie
  • wrzesień 1999 – maj 2000 – zastępca dowódcy – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej w Warszawie
  • czerwiec 2001 – marzec 2002 – szef – Generalny Zarząd Operacyjny P3 – Sztab Generalny Wojska Polskiego w Warszawie
  • 3 kwietnia 2002 – 30 czerwca 2004 – dowódca – Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej w Warszawie
  • 1 lipca 2004 – 31 marca 2005 – dowódca – Siły Powietrzne w Warszawie

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj