Sīn
Sīn (س) – dwunasta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [s], tj. spółgłoski szczelinowej dziąsłowej bezdźwięcznej[1]. Pochodzi od arabskiej litery ش.
![]() | |
Informacje podstawowe | |
Postać izolowana |
س |
---|---|
Postać początkowa |
س |
Postać środkowa |
ـسـ |
Postać końcowa |
ـس |
Podstawowy alfabet | |
Pochodzenie | |
Oparty na grafemie | |
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
W języku polskim litera sīn jest transkrybowana za pomocą litery S[2].
W arabskim systemie liczbowym literze sīn odpowiada liczba 60.
Postacie litery
edytujPostać: | izolowana | końcowa | środkowa | początkowa |
---|---|---|---|---|
Wygląd: |
س | ـس | ـسـ | سـ |
Kodowanie
edytujZnak | س | |
---|---|---|
Nazwa w Unikodzie | Arabic Letter Seen | |
Kodowanie | dziesiętnie | szesnastkowo |
Unicode | 1587 | U+0633 |
UTF-8 | 216 179 | d8 b3 |
Odwołania znakowe SGML | س | س |
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Simon Ager: Arabic. omniglot.com. [dostęp 2019-08-17]. (ang.).
- ↑ Magdalena Lewicka , System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 25 .