Sahaba – osoby z bezpośredniego otoczenia proroka Mahometa, pierwsi jego wyznawcy, współtwórcy zasad religijnych islamu i sunny (tradycji muzułmańskiej)[1].

Zrodził się obyczaj wywodzenia swego pochodzenia od sahaba, co wiązało się z określonymi przywilejami. W szerszym znaczeniu w sunnickiej teologii za sahaba uznaje się każdego kto znał Mahometa, uwierzył w Objawienie i zmarł jako muzułmanin. W bibliografii arabskiej przyjmuje się symboliczną liczbę sahabów sięgającą stu czterdziestu czterech tysięcy. W języku polskim zamiast terminu Sahaba używa się często określenia "towarzysz Mahometa".

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ashab, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-30].

BibliografiaEdytuj

  • "Encyklopedia Powszechna" tom 42/20 wydawnictwo Gutenberg Print sp.z o.o. Warszawa 2002.