Samuel Kornitzer
Samuel Szmelkes Kornitzer, hebr. שמואל שמעלקא קארניצער (ur. 29 lipca 1905 w Nogyszőllős, zm. 21 lutego 1941 w Auschwitz-Birkenau) – polski rabin, syn Józefa Nechemiasza Kornitzera, ostatniego przedwojennego naczelnego rabina Krakowa.
Data urodzenia |
1905 |
---|---|
Data śmierci |
1941 |
Członek Tymczasowego Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie | |
Okres sprawowania |
1936–1939 |
Wyznanie |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Samuel_Kornitzer_grave.jpg/220px-Samuel_Kornitzer_grave.jpg)
Od 1935 pełnił funkcję dajana i w latach 1936–1939 członka Tymczasowego Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie. W 1940 wraz z rabinem Schabse Rapaportem przekazał pismo do Rady Głównej Opiekuńczej z prośbą o wstawiennictwo u księcia metropolity Adama Sapiehy, w celu powstrzymania wysiedleń Żydów z getta krakowskiego. Zarówno Rada, jak i Sapieha interweniowali w tej sprawie u władz niemieckich. W rezultacie jednak obaj rabini zostali aresztowani i 21 lutego osadzeni w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Kornitzer otrzymał numer obozowy 10370. Zmarł 25 lutego 1941, o czym świadczy akt zgonu jaki otrzymała żona Kornitzera.
Jego prochy zostały wykupione i pochowane na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie.
Bibliografia
edytuj- Leszek Hońdo: Nowy Cmentarz Żydowski w Krakowie. Przewodnik - część 1. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2006, s. 101-102. ISBN 83-7188-916-X.
Linki zewnętrzne
edytuj- Rabin Samuel (Szmelkes) Kornitzer, rabin Schabse Rapaport. b16.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-12)].