Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem”

Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem” (niem. Alte Schlesische Baude) – schronisko górskie w Karkonoszach w woj. dolnośląskim na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Najbliższe miasto to Szklarska Poręba.

Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem”
Ilustracja
Schronisko pod Łabskim Szczytem
Państwo  Polska
Pasmo Karkonosze
Wysokość 1168 m n.p.m.
Właściciel PTTK
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem”
Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem”
Ziemia50°47′16,61″N 15°32′12,24″E/50,787947 15,536733
Strona internetowa
Schronisko od południa
Schronisko od wschodu

Schronisko rozlokowane jest na hali pod Łabskim Szczytem na krawędzi Łabskiego Kotła i na wysokości 1168 m n.p.m. Teren porasta bogata roślinność, między innymi kosodrzewina, jarzębina, borówka czernica, wrzos. Z rzadkich roślin alpejskich: ciemiężyca zielona. Dzięki obfitości roślin żyje tu wiele gatunków owadów.

HistoriaEdytuj

Schronisko należy do najstarszych w Karkonoszach, powstało w czasie wojny 30-letniej (1618-1648) jako jedna z pierwszych bud pasterskich (lub leśniczówki), dającym jednocześnie schronienie wędrowcom, a w czasie epidemii, która wówczas wybuchła, buda strzegła Czeskiej Ścieżki.

Wraz ze wzrostem zainteresowania górami i rozwojem turystyki w Karkonoszach stare budy pasterskie zaczęły zmieniać swój wygląd, stając się schroniskami górskimi. W okolicy schroniska jeszcze na przełomie XVIII i XIX wieku wypasano zwierzęta.

Najstarszy rysunek przedstawia schronisko w 1780 – była to prosta budowla ze stromym dachem, o konstrukcji zrębowej. Początkowo nazywano ją Eliasch Baude (Budą Eliasza) lub Jesaiasch Baude (Budą Jesaiasza), od właściciela Jesaiasza Siegela, następnie Schlesische Baude (Śląską Budą), a po 1787 Alte Schlesische Baude (Starą Śląską Budą) i ta nazwa się utrzymała. Do 1848 było w rękach rodziny Hallmannów, w 1888 przeszło w ręce rodziny Erlebachów i w tym roku dobudowano do niego werandę.

W tym okresie był to budynek o konstrukcji zrębowej, z naczółkowym dachem krytym gontem. Całość miała wygląd charakterystyczny dla architektury sudeckiej.

W 1897 niedaleko powstało schronisko nad Śnieżnymi Kotłami i w tym okresie wybudowano też drogę łączącą oba obiekty. W 1901 Alte Schlesische Baude przejął Franz Maiwald, który nadał jej rangę gospody (Gasthaus). W 1909 zaczął działać telefon, a powyżej schroniska powstał nowy budynek z wieloma miejscami noclegowymi. W 1912 uruchomiono nową sieć wodociągową, która zastąpiła starą, drewnianą.

W grudniu 1915 wybuchł pożar i strawił budynek – zdołano uratować tylko zwierzęta oraz kilka sprzętów domowych. Nowa, prowizoryczna buda, która stanęła na fundamentach starej, była skromna (był to okres I wojny światowej). W 1925 wprowadzono oświetlenie elektryczne, w miejsce gazowego (niedaleko schroniska zamontowano turbinę). W 1938 wybudowano kolejny obiekt noclegowy, który poprawił jakość i liczbę noclegów.

Po II wojnie światowej przejęło je PTTK – w 1966 dysponowało 70 miejscami dla turystów.

W 2009 schronisko zajęło czwarte miejsce w rankingu schronisk górskich ogłoszonym przez magazyn n.p.m.[1]. Dwa lata później, w II edycji rankingu z sierpnia 2011 zajęło miejsce piąte[2].

Wyposażenie obiektuEdytuj

  • 39 miejsc noclegowych w pokojach od 1 do 6-osobowych,
  • bufet z kominkiem
  • w pobliżu wyciąg narciarski

Szlaki turystyczneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ranking schronisk górskich. „Magazyn Turystyki Górskiej „n.p.m.””. sierpień 2009. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  2. Ranking schronisk górskich. „Magazyn Turystyki Górskiej n.p.m.”. sierpień 2011, s. 32-39. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  3. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2020-09-25].

Linki zewnętrzneEdytuj