Scipio aulacodi
(Przekierowano z Scipio longiceps)
Scipio aulacodi – gatunek wszy z rodziny Polyplacidae, pasożytujący na Thryonomys gregorianus, Thryonomys swinderianus. Powoduje wszawicę.
Scipio aulacodi | |
Neumann, 1911 | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Gromada | |
Rząd | |
Podrząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
Scipio aulacodi |
Samica wielkości 2,25 mm, samiec wielkości 1,9 mm. Wszy te mają ciało silnie spłaszczone grzbietowo-brzusznie, wydłużone. Przednia para nóg jest wyraźnie mniejsza i słabsza, zakończona słabym pazurem. Samica składa jaja zwane gnidami, które są mocowane specjalnym "cementem" u nasady włosa nosiciela. Rozwój osobniczy po wykluciu się z jaja około trwa 14 dni i występują w nim 3 stadia larwalne; larwy od osobników dorosłych różnią się tylko wielkością.
Wesz ta pasożytuje na skórze. Żywi się krwią, którą ssie 2–3 razy dziennie. Występuje na terenie Afryki.
Bibliografia
edytuj- Ferris G.F., Contributions towards a monograph of the sucking lice Part III, Stanford University Publications, University Series, Biological Sciences, 1922, 2, 134-178.
- Scipio aulacodi, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2009-05-30] (ang.).