Shishuang Chuyuan

Shishuang Chuyuan (ur. 986, zm. 1039; chiń. 石霜楚圓, pinyin Shíshuāng Chǔyuán; kor. 석상초원 Sǒksang Ch’owŏn; jap. Sekisō Soen; wiet. Thạch Sương Sở Viên) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Znany także jako Ciming Chuyuan (慈明楚圓).

Shishuang Chuyan 石霜楚圓
Ilustracja
Mistrz chan Shishuang Chuyuan
Data i miejsce urodzenia

986
Qingxiang

Data i miejsce śmierci

1039
?

Szkoła

szkoła linji

Nauczyciel

Fenyang Shanzhao

Następca

Yangqi Fanghui, Cuiyan Kezhen, Huanglong Huinan

Zakon

chan

ŻyciorysEdytuj

Shishuang pochodził z miasta Qingxiang, położonego na terenie dzisiejszego regionu autonomicznego Guangxi.

Dom rodzinny opuścił w wieku 22 lat i przyjął mnisią ordynację w klasztorze Yijing. Po jakimś czasie Shishuang wraz z Dayu Shouzim i Guquanem udali się w podróż do Luoyangu. Po usłyszeniu, że najlepszym mistrzem chan jest Fenyang Shanzhao cała trójka została jego uczniami.

Shishuang był niezmiernie sfrustrowany, bowiem przez 2 lata praktyki w klasztorze mistrza, nigdy nie został dopuszczony do pokoju mistrza na osobistą rozmowę z nim. Przy każdej okazji, gdy spotykał Fenyanga, stawał się obiektem wyzwisk. Shishuangowi jego praktyka wydawała się jednym ciągiem wulgarności.

Ponieważ nie uczynił żadnego widzialnego postępu na drodze praktyki chanu, Shishuang w końcu wyraził swoją frustrację przed mistrzem. Jednak zanim jeszcze skończył wymieniać wszelkie wulgarności, których doświadczył od nauczyciela, Fenyang spojrzał na niego gniewnie i sklął go krzycząc To, co wiesz jest podłe! Jak śmiesz mnie tak niedoceniać! W trakcie gdy to mówił uniósł swój kij aby odpędzić Shishuanga. Shishuang starał się ubłagać mistrza i gdy tylko otworzył usta, mistrz nagle zakrył mu je dłonią. W tym momencie Shishuang urzeczywistnił wielkie oświecenie. Wykrzyknął wtedy Tak jest poznać nadzwyczajne emocje na sposób linji!

Po tym wydarzeniu Shishuang został służącym mistrza i piastował tę funkcję przez siedem lat.

Po otrzymaniu przekazu Dharmy odszedł od nauczyciela i nauczał w rejonie Tanzhou. Był opatem klasztoru Chongsheng na górze Shishuang, założonego przez Shishuanga Qingzhu.

Mnich spytał Jestem w pomieszaniu. Co powinienem studiować?
Shishuang odparł Xuansha zobaczył przybywającego Xuefenga.
Mnich powiedział Co to znaczy?
Shishuang powiedział Przez całe życie nie opuszczać góry.

Oprócz tego, że nauczał na górze Shishuang w klasztorze założonym przez Shishuanga Qingzhu, uczył także w klasztorach na górach Dong, Gui i Heng.

Po otrzymaniu zaszczytów od cesarza Renzonga, w czasie powrotnej drogi do klasztoru powiedział służącemu Czuję paraliżujący wiatr. Jego usta wykrzywiły się.

Służący zatrzymał się i powiedział Co powinniśmy zrobić? Spędziłeś całe życie przeklinajęc buddów i wyzywając przodków. Więc co możesz teraz zrobić?

Shishuang powiedział Nie martw się. Naprawię to dla ciebie. I następnie użył jego ręki do wyprostowania swoich ust.

Następnie Shishuang powiedział Od teraz nie będę ci już robił żadnych kawałów.

Następnego dnia, 5 dnia pierwszego miesiąca, mistrz zmarł.

Otrzymał pośmiertne imię "mistrza chan Czystego Współczucia".

Mistrz pojawia się w przypadku 46 Bezbramnej bramy.

Znaczenie mistrzaEdytuj

Siła i znaczenie tego mistrza leżała w jego znakomitych uczniach. Miał 50 spadkobierców Dharmy. Dwóch jego wybitnych uczniów założyło tak potężne linie przekazu, że stały się one frakcjami szkoły linji. Yangqi Fanghui założył frakcję yangqi, z której praktycznie wywodzi się cały współczesny zen zarówno chiński jak i japoński oraz częściowo koreański. Huanglong Huinan założył frakcję huanglong, która po początkowym rozkwicie wygasła po kilkunastu pokoleniach.

Dzieła literackieEdytuj

Linia przekazu DharmyEdytuj

Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

BibliografiaEdytuj

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 123–125. ISBN 0-86171-163-7.
  • Morten Schlütter: How Zen Became Zen. The Dispute Over Elightenment and the Formation of Chan Budddhism in Song-Dynasty China. Honolulu: University of Hawai'i Press, 2008, s. 289. ISBN 978-0-8248-3255-1.
  • Albert Welter: The "Linji lu" and the Creation of Chan Orthodoxy. The Development of Chan's Records of Sayings Literature''. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 399–401. ISBN 978-0-19-532957-5.