Otwórz menu główne

Sokół – polski holownik z okresu międzywojennego i II wojny światowej, wybudowany w roku 1909 przez niemiecką stocznię Franz Schenk w Elblągu jako „Charlotte”, a w 1920 wcielony do Polskiej Marynarki Wojennej.

Sokół
Historia
Stocznia Niemcy Franz Schenk, Elbląg
Wodowanie 1909
 Kaiserliche Marine
Nazwa Charlotte
Wejście do służby 1909
 Marynarka Wojenna (II RP)
Nazwa Sokół
Wejście do służby 1920
 Kriegsmarine
Nazwa Grabau
Wejście do służby 1939
Wycofanie ze służby 1945
 Marynarka Wojenna (PRL)
Nazwa Majster )
BG 3
H 3
Wejście do służby 1946
Wycofanie ze służby 1957
Los okrętu zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 72 t
Długość 21 m
Szerokość 4,5 m
Zanurzenie 1,2 m
Napęd
1 maszyna parowa 160 KM, 1 śruba, 1 ster
Prędkość 10 węzłów
Załoga 9 osób

Po zakupieniu go, holownik ten został przemianowany z „Charlotte” na „Sokół”. W roku 1922 przeniesiony do Gdyni, a 14 lat później przeniesiony na Hel. Po zakończeniu kampanii wrześniowej i kapitulacji Gdyni, załoga dokonała jego samozatopienia. Podniesiony z dna przez wojska niemieckie, wszedł w skład Kriegsmarine, gdzie przemianowano go na „Grabau”. Pod koniec wojny w 1945, został trafiony bomba lotniczą i zatonął. W 1946 podniesiony ponownie z dna, służył w Polskiej Marynarce Wojennej do roku 1957. Po wojnie, holownik ten, kilkakrotnie przechodził zmianę nazwy: Majster (1949-52), BG 3 (1952-57), H 3 (1957).

Linki zewnętrzneEdytuj