Spirit Racing

Spirit – zespół wyścigowy startujący w Formule 1 w latach 19831985.

Spirit
Ilustracja
Spirit 201C
Aktywna 1983-1985
Ważni ludzie
Założyciel Gordon Coppuck
John Wickham
Kierowcy Stefan Johansson
Inne
Debiut Grand Prix Wielkiej Brytanii 1983
Ostatni wyścig Grand Prix San Marino 1985
Spirit 201

HistoriaEdytuj

Formuła 2Edytuj

Spirit został założony w 1981 roku przez Gordona Coppucka i Johna Wickhama. W sezonie 1982 zespół wystartował w Europejskiej Formule 2 z samochodem Spirit 201 zasilanym przez 2-litrowy silnik Hondy w układzie V6. Kierowcami zostali Thierry Boutsen oraz Stefan Johansson. W pierwszym wyścigu sezonu na torze Silverstone Johansson zdobył pole position, a w czwartej rundzie na Nürburgringu Boutsen odniósł pierwsze dla zespołu zwycięstwo. W debiutanckim sezonie Spirit zwyciężył łącznie w trzech wyścigach (wszystkie zwycięstwa odniósł Boutsen) i zdobył osiem pierwszych miejsc startowych (w trzynastu wyścigach). Boutsen w klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce, natomiast Johansson – ósme. W kolejnym sezonie zespół (startujący pod nazwą Emco Sports) korzystał z silników BMW i zdołał zwyciężyć tylko w jednym wyścigu (Jo Gartner w Pau). W roku 1983 Spirit wystartował w czterech z jedenastu rund, jednak żadnej nie ukończył.

Formuła 1Edytuj

W sezonie 1983 zespół zadebiutował w Formule 1, wystawiając zmodyfikowany bolid z Formuły 2 – Spirit 201C do GP Wielkiej Brytanii. Samochód zasilany był przez półtoralitrowy, turbodoładowany silnik Hondy (był to debiut tej jednostki napędowej). Kierowcą został Stefan Johansson, a jego najlepszym rezultatem było 7. miejsce (niepunktowane według ówczesnych przepisów) podczas GP Holandii.

Na kolejny sezon zespół przygotował swój pierwszy bolid w pełni zaprojektowany do rywalizacji w Formule 1 – Spirit 101, jednak Honda zerwała umowę na dostawę silników, podejmując współpracę z Williamsem. Spirit został zmuszony do korzystania ze słabszych, czterocylindrowych silników firmy Hart (podczas rundy w Detroit korzystano z silnika Ford Cosworth DFV V8). Zespół wziął udział we wszystkich szesnastu eliminacjach sezonu, jednak ośmiu z nich nie ukończył, do dwóch się nie zakwalifikował, a pozostałe kończył na ogół na końcu stawki.

W 1985 roku, pomimo problemów z funduszami, Spirit zdołał przygotować zmodyfikowany bolid 101D, ponownie z silnikiem Hart, jednak po nieukończeniu trzech pierwszych wyścigów sezonu zespół podjął decyzję o przerwaniu startów w Formule 1. Kontrakt z firmą Pirelli został sprzedany zespołowi Toleman, który nie mógł rozpocząć startów w sezonie 1985 z powodu braku dostawcy opon.

BibliografiaEdytuj