Stanisław Kwapniewski

Oficer Wojska Polskiego

Stanisław Witold Kwapniewski (ur. 23 stycznia 1890, zm. 1969) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Stanisław Kwapniewski
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data urodzenia 23 stycznia 1890
Data śmierci 1969
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Strzelców Podhalańskich
6 Pułk Strzelców Podhalańskich
33 Pułk Piechoty
16 Pułk Piechoty
155 Pułk Piechoty.
Stanowiska dowódca batalionu
kwatermistrz pułku
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 23 stycznia 1890. W 1910 ukończył C. K. I Gimnazjum w Nowym Sączu[1]. W tymże mieście był czołowym działaczem Związku Walki Czynnej oraz od 1911 do 1913 komendantem tamtejszego oddziału Związku Strzeleckiego[1].

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika[1][2]. W tym stopniu brał udział w wojnie-polsko bolszewickiej w szeregach 1 Pułku Strzelców Podhalańskich, za co otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[3], a następnie na stopień majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923[4][5]. Służył jako oficer 6 pułku Strzelców Podhalańskich w Stryju, gdzie w 1923 w stopniu kapitana był p.o. dowódcy III batalionu[6], w 1924 w stopniu majora był etatowym dowódcą II batalionu[7]. W kwietniu 1928 został przesunięty ze stanowiska dowódcy zlikwidowanego III batalionu na stanowisko kwatermistrza pułku[8][9]. 31 marca 1930 roku został przeniesiony z 6 psp do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu[10]. Został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[11]. Z dniem 15 marca 1932 roku został przeniesiony z KOP do 33 pułku piechoty w Łomży na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[12][13]. W październiku tego roku został przeniesiony do 16 pułku piechoty w Tarnowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[14]. Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej pełnił funkcję dowódcy 155 pułku piechoty. Zmarł w 1969[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj