Otwórz menu główne

Stanisław Leopold Lubliner (ur. 11 sierpnia 1863 w Warszawie, zm. 29 września 1937 tamże) – polski lekarz, laryngolog i ftyzjatra żydowskiego pochodzenia[1]. Ordynator i konsultant honorowy Szpitala na Czystem, a także zorganizowanego tamże pierwszego w Warszawie oddziału otolaryngologicznego[2]. Asystent Szpitala św. Rocha. Był prezesem honorowym Towarzystwa Miłosierdzia, członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego.

Stanisław Leopold Lubliner
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1863
Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 września 1937
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz-laryngolog
Grób Stanisława Leopolda Lublinera na cmentarzu żydowskim w Warszawie

28 października 1888 ożenił się z Eugenią Cohn, która założyła pierwszą w Polsce placówkę pedagogiczną dla dzieci niepełnosprawnych umysłowo. Starsza córka, Aniela, studiowała chemię, po studiach wyszła za mąż i nie pracowała zawodowo. Dwaj synowie, Stefan i Wiktor byli dziennikarzami najmłodsza Karoliny Lubliner-Mianowskiej poświęciła się pracy naukowej. Pozostali przy życiu członkowie rodziny zachowali nazwiska zmienione podczas wojny.[3] Pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie[4].

Wybrane praceEdytuj

  • Alkohol i suchoty. Zdrowie (1909)
  • O leczeniu gruźlicy płuc i krtani za pomocą wprowadzania tlenu pod skórę. Medycyna i Kronika Lekarska (1912)
  • Krwawienia i krwotoki uszne. Medycyna i Kronika Lekarska (1917)
  • O ropniach mózgu pochodzenia usznego. Polski Przegląd Chirurgiczny (1925)
  • Leysin sur Aigle. Warszawskie Czasopismo Lekarskie (1930)

PrzypisyEdytuj

  1. Teresa Ostrowska Stanisław Leopold Lubliner [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XVII wyd.1972
  2.   Andrzej Kierzek, Zapalenie ochrzęstnej krtani – jeden z problemów XIX-wiecznej medycyny [pdf], „Otorynolaryngologia”, 3 (2), 2004, s. 61-64 [zarchiwizowane z adresu 2014-08-24].
  3. Ewa Maria Slaska Eugenia i Stanisław
  4. Grób Stanisława Leopolda Lublinera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie