Stanisław Naruszewicz (zm. 1650)

Stanisław Naruszewicz herbu Wadwicz (zm. 27 maja 1650 w Wilnie) – referendarz litewski w 1642 roku, pisarz wielki litewski w latach 1630–1650, dzierżawca nowodworski, starosta lidzki w latach 16291646, dworzanin pokojowy Jego Królewskiej Mości[1], starosta siemieniski i metelski.

Stanisław Naruszewicz
Herb
Wadwicz
Rodzina

Naruszewiczowie herbu Wadwicz

Data i miejsce śmierci

27 maja 1650
Wilno

Ojciec

Krzysztof Naruszewicz

Matka

Elżbieta Szymkiewicz

Żona

Anna Sapieha

Dzieci

Joanna Naruszewicz
Teodora Naruszewicz
Konstancja Naruszewicz

RodzinaEdytuj

Syn Krzysztofa, podskarbiego wielkiego litewskiego i Elżbiety Szymkiewicz, wojewodzianki witebskiej. Brat Aleksandra Krzysztofa, podkanclerzego litewskiego. Poślubił Annę, córkę Aleksandra Dadźboga Sapiehy, wojewody mścisławskiego. Miał pięcioro dzieci: Córki: Joanna, późniejsza żona Jana Isajkowskiego, kasztelana smoleńskiego; i Konstancja, żona Władysława Karęgi. Synowie: Aleksander, starosta uszpolski, rotmistrz królewski, Krzysztof i Kazimierz, kanonik wileński[2].

UrzędyEdytuj

Poseł województwa wileńskiego na sejm elekcyjny Władysława IV Wazy. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 31 lipca 1648 roku[3]. Poseł wileński na konwokację warszawską 1648 roku[2]. W roku 1632 został elektorem z województwa trockiego. Od 1639 roku referendarz litewski. Sławę zyskał jako mówca.

Podpisał pacta conventa Jana II Kazimierza Wazy w 1648 roku[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 223.
  2. a b biogram z XXII tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Andrzeja Rachuby.
  3. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 86.
  4. Porządek na seymie walnym elekcyey między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego aktu elekcyey należące, vchwalony y postanowiony roku Pańskiego M.DC.XLVIII, dnia VI października, s. 21.

BibliografiaEdytuj

  • Seweryn Uruski „Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej” (wyd. 1904-1917, tom 12, s. 39 – Naruszewiczowie herbu Wadwicz)