Otwórz menu główne

Stanisław Tarnowski herbu Leliwa (ur. przed 1541, zm. 1618), miecznik, kasztelan sandomierski i radomski, starosta stopnicki w latach 1586–1618, starosta buski w latach 1588–1595[1].

Stanisław Tarnowski
Ilustracja
Drzewo genealogiczne rodów: Tarnowskich, Melsztyńskich i Jarosławskich, fragment z podobizną Stanisława Tarnowskiego. A. Thille (miedzioryt 1644), A.K. Jastrzębski (tekst); przedruk Adam Piliński (homeografia według miedziorytu, Paryż, 1872)
Herb
Leliwa
Rodzina Tarnowscy herbu Leliwa
Data urodzenia 1541
Data śmierci 1618
Żona

Zofia Ocieska

Syn Stanisława, podskarbiego wielkiego koronnego i Barbary Drzewickiej. Miał 6 sióstr.

Pełnił obowiązki miecznika koronnego od 1565. W latach 1569–1576 był kasztelanem czechowskim, następnie kasztelanem radomskim (1576–1582). W latach 1582–1618 sprawował urząd kasztelana sandomierskiego. Walczył pod Pskowem i Gdańskiem

W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski[2].

W 1575 roku podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga[3].

W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[4].

PotomkowieEdytuj

Poślubił Zofię Ocieską. Z małżeństwa urodziło się 8 dzieci:

  • Jan Tarnowski (1569–1601)
  • Stanisław Tarnowski
  • Joachim Tarnowski (ok. 1571–1652), rotmistrz królewski, wojewoda parnawski, wendeński
  • Gabriel Tarnowski (zm. 1628), starosta generalny krakowski
  • Michał Stanisław Tarnowski (ok. 1590–1655), kasztelan wojnicki
  • Barbara Tarnowska, żona Jana Zamoyskiego, kanclerza wielkiego koronnego
  • Zofia Tarnowska, żona Jana Stanisławskiego, starosty szydłowskiego
  • Jadwiga Tarnowska, żona Jakuba Potockiego (zm. 1613), kasztelana kamienieckiego.

BibliografiaEdytuj

  • "Encyklopedia ogólna wiedzy ludzkiej" (wyd. 1876, tom 11, s. 407 – Tarnowscy
  • Kacper Niesiecki "Herbarz Polski" (wyd. 1839–1846, Tarnowscy herbu Leliwa)

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 217.
  2. Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572–1576, Kraków 1917, s. 150
  3. Uchańsciana czyli Zbiór dokumentów wyjaśniających życie i działalność Jakóba Uchańskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata urodzonego, Królestwa Polskiego Prymasa i Pierwszego Księcia, +1581. T. 2, Warszawa 1885, s. 313.
  4. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.