Stary most Kaszczorek – Złotoria

Stary most Kaszczorek – Złotoria – most na Drwęcy, łączący toruńską dzielnicę Kaszczorek z podmiejską wsią Złotoria; pierwotnie drewniany, dziś żelbetowo-stalowo-drewniany.

Stary most Kaszczorek – Złotoria
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń, Złotoria
Podstawowe dane
Długość 54[1] m
Szerokość:
• jezdni
• chodników

4 m
1,5 m
Data budowy 1893
Data zburzenia 1913, 1939
Data odbudowy 1914, 1940–1941
Data remontu 2014
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Stary most Kaszczorek – Złotoria
Ziemia52°59′56,0″N 18°42′11,2″E/52,998889 18,703111

LokalizacjaEdytuj

Most znajduje się w prawobrzeżnej części miasta, w dzielnicy Kaszczorek, na granicy administracyjnej Torunia z gminą Lubicz. Jego prawy przyczółek zlokalizowany jest na wysokości ul. Turystycznej, a lewy na wysokości ul. Warszawskiej.

HistoriaEdytuj

Most wybudowano w 1893 roku i oficjalnie otwarto 16 grudnia tegoż roku[2]. Był to most drewniany, o jednym pasie drogowym (szerokości ok. 4 m) i jednym pasie pieszym (szerokości ok. 1,5 m)[potrzebny przypis]. Ciekawostką jest fakt pobierania na nim opłaty[3] 20 fenigów za przejazd w okresie rozbiorów[potrzebny przypis]. W 1914 roku – w następstwie szybkiego niszczenia, także na skutek pożarów – most wzmocniono stalowymi elementami[3][4]. W trakcie kampanii wrześniowej most został wysadziny przez oddział saperów polskiej Armii „Pomorze”[1]. Przeprawę odbudowały władze niemieckie w latach 1940–1941[1].

Most funkcje drogowe pełnił do lat 70. XX wieku, kiedy w niewielkiej odległości wybudowano nowy most betonowy. Niestety, na skutek złych technologii okresu PRL, w latach 90. jego stan groził zawaleniem. W latach 1998–1999 został rozebrany i zbudowany od nowa[5]. Na czas remontu zabytkowy most stalowo-drewniany przejął funkcje drogowe[6] (dopuszczono ruch dla samochodów do 3,5 tony)[potrzebny przypis]. Na początku XXI wieku most kilkakrotnie był częściowo niszczony – na skutek podpaleń – i odremontowywany[6][4].

Obecnie na podporach (dwóch żelbetowych w nurcie rzeki oraz dwóch stalowych na rzecznej skarpie) i stalowych przęsłach ułożona jest drewniana nadbudowa. Most jest aktualnie użytkowany jako kładka dla pieszych i rowerów – biegnie nim rowerowa trasa turystyczna[7]. Stanowi zabytek jako jedyny zachowany XIX-wieczny most tego typu w regionie[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Złotoria (pol.). gmina Lubicz. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-01)].
  2. Kronika i Rozmaitości. Most na Drwęcy. „Gazeta Toruńska”. 290, s. 3, 1893-12-17. Franciszek Radeusz Rakowicz (pol.). 
  3. a b Szymon Spandowski: Remont przeprawy przez Drwęcę na granicy gmin (pol.). W: Nowości [on-line]. 2013-04-17. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-10)].
  4. a b c Tomasz Bielicki: Dziury w moście łączącym Kaszczorek i Złotorię już nie ma (pol.). W: Nowości [on-line]. 2014-09-18. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-17)].
  5. Andrzej Dembowski: Most w Kaszczorku (pol.). W: Gazeta Miejska [on-line]. Toruń, 1999-02-25. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-01)].
  6. a b Szymon Spandowski: Ogień na zabytkowym moście na Drwęcy (pol.). W: Nowości [on-line]. 2013-06-26. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-01)].
  7. Agnieszka Grądzka-Wadych: Konstrukcja mostu nie wytrzymała roku, a ma służyć cztery lata (pol.). W: Nowości [on-line]. 2015-09-27. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-01)].