Otwórz menu główne

Sully – francuski krążownik pancerny typu Gloire, który został zbudowany dla francuskiej marynarki wojennej na początku XX wieku. Jego patronem był Maximilien de Béthune de Sully, zwolennik i przyjaciel króla Henryka IV[1]. Okręt wszedł na skały w zatoce Hạ Long we Francuskich Indochinach w 1905 roku, osiem miesięcy po ukończeniu budowy, i tam też pozostał.

Sully
Ilustracja
okręt siostrzany „Gloire” w 1913 r.
Klasa krążownik pancerny
Typ Gloire
Historia
Stocznia Forges et Chantiers de la Méditerranée, La Seyne
Położenie stępki 24 maja 1899
Wodowanie 4 czerwca 1901
 Francja
Wejście do służby czerwiec 1904
Los okrętu wszedł na mieliznę 7 lutego 1905
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 014 ton metrycznych (9856 długich ton)
Długość 139,8 m
Szerokość 20,2 m
Zanurzenie 7,7 m
Napęd
20 500 ihp (15 300 kW)
3 śruby napędowe
3 silniki parowe potrójnego rozprężania
28 kotłów Belleville
Prędkość 21 węzłów
Zasięg 12 000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów
Uzbrojenie
2 × 1 – 194 mm L/45
8 × Canon de 164 mm Modèle 1893 L/45
6 × 1 – 100 mm L/55
18 × 1 – 47 mm L/55 Hotchkiss
5 × 450 mm wyrzutnie torped
Opancerzenie
stal Harveya
burtowy: 106–170 mm
wieże art.: 173 mm
grodzie: 102–127 mm
pokład: 45–63 mm
wieża dowodzenia: 152 mm
Załoga 612

Spis treści

Projekt i dane techniczneEdytuj

 
Plany typowego krążownika typu Gloire, podane w calach opancerzenie i średnice dział

Okręty typu Gloire zostały zaprojektowane przez Émile'a Bertina jako powiększona i ulepszona wersja krążowników pancernych typu Gueydon. Ich załoga składała się z 612 oficerów i marynarzy[2].

„Sully” miał 139,8 metrów długości całkowitej i 20,2 m szerokości przy zanurzeniu 7,7 metra[3] i wyporności 10 014 t[2].

Krążownik był wyposażony w trzy śruby napędowe, każda z nich była napędzana przez maszynę parową potrójnego rozprężania, które razem dawały 20 500 ihp. Dwadzieścia osiem kotłów parowych typu Belleville dostarczało pary silnikom. Okręt według projektu miał osiągać prędkość maksymalną 21,5 węzła. Zabierał 1590 ton węgla[2] i mógł przepłynąć 12 000 mil morskich z prędkością 10 węzłów[3].

Główne uzbrojenie okrętu składało się z dwóch dział kal. 194 mm L/45 zamontowanych na pojedynczych podstawach na dziobie i rufie. Artyleria średniego kalibru składała się z ośmiu dział Canon de 164 mm Modèle 1893. Cztery działa znajdowały się w pojedynczych wieżach na burtach, pozostałe cztery były umieszczone w kazamatach. Dla obrony przeciw torpedowcom okręty były wyposażone w sześć dział kal. 100 mm L/45 w kazamatach i osiemnaście dział Hotchkiss M1879 kal. 47 mm. Okręt był także uzbrojony w pięć wyrzutni torpedowych kal. 450 mm: dwie z nich były umieszczone pod linią wodną, pozostałe powyżej[2].

Pas pancerny na linii wodnej na okrętach typu Gloire miał grubość 170 mm na śródokręciu i zmniejszał grubość do 106 mm na dziobie i rufie. Powyżej głównego pasa pancernego znajdował się kolejny pas o grubości 127 mm, który także zmniejszał grubość do 106 mm na dziobie i rufie[4]. Wieża dowodzenia była opancerzona płytami o grubości 150 mm. Wieże artylerii głównej były opancerzone stalą o grubości 173 mm[3]. Wieże artylerii średniego kalibru miały pancerz 120 mm. Płaskie części dolnego pokładu pancernego miały grubość 45 mm, ale ich grubość zwiększała się w miarę pochylania i zbliżania się do burt do 64 mm[4].

SłużbaEdytuj

Stępkę okrętu położono w stoczni Forges et Chantiers de la Méditerranée w La Seyne 24 maja 1899 roku. Krążownik zwodowano 4 czerwca 1901 roku. Jednostkę ukończono w czerwcu 1904 roku i wysłano do Francuskich Indochin na pierwszą turę służby[1]. 7 lutego 1905 roku „Sully” wszedł na skały w zatoce Hạ Long. Jego załoga nie ucierpiała. Działa i wyposażenie wydobyto i uratowano, ale kadłub rozpadł się na dwie części i został porzucony[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • French Armored Cruiser Sully. „Warship International”. V (4), s. 324–26, 1968. Toledo, OH: Naval Records Club (ang.). 
  • Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Gardiner Robert; Conway Maritime Press, 1979. ISBN 0-8317-0302-4. (ang.)
  • Paul H. Silverstone: Directory of the World's Capital Ships. New York: Hippocrene Books, 1984. ISBN 0-88254-979-0. (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj