Swilengrad

Swilengrad (bułg. Свиленград, tur. Mustafapaşa) – miasto w południowej Bułgarii, w obwodzie Chaskowo; siedziba administracyjna gminy Swilengrad. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 grudnia 2018 roku miejscowość liczyła 18596 mieszkańców[1].

Swilengrad
Свиленград
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Bułgaria
Obwód Chaskowo
Gmina Swilengrad
Kmet Georgi Manołow
Powierzchnia 79,686 km²
Wysokość 60 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności

18596
Nr kierunkowy 0379
Kod pocztowy 6500
Tablice rejestracyjne Х
Strefa czasowa UTC+02:00
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa konturowa Bułgarii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Swilengrad”
Ziemia41°46′03″N 26°11′51″E/41,767500 26,197500
Strona internetowa
Portal Bułgaria
Widok na Stary Most
Swilengrad
Swilengrad
Hotel Princess

PołożenieEdytuj

Ulokowany przy granicy z Turcją i Grecją, znajduje się tu ważne drogowe i kolejowe przejście graniczne. Swilengrad położony jest na międzynarodowej trasie kolejowej łączącej Stambuł z Sofią, Bukaresztem i Budapesztem. Rozmieszczony jest po obu brzegach rzeki Maricy i nad Kanaklijską.

KlimatEdytuj

Temperatura w styczniu wynosi +2,5 stopnie Celsjusza, roczna amplituda wynosi poniżej 20 stopni Celsjusza. Wiatry wieją od północy miasta, wiatry od południowej strony są rzadkością. W regionie Swilengradu, a zwłaszcza w dolinie Maricy występują typowe lasy wierzbowe, topolowe oraz dęby i graby, z fauny pól uprawnych zachowały się tu zające, kuropatwy, przepiórki itd. W Swilengradzie występują okresowe trzęsienia Ziemi.

HistoriaEdytuj

Warunki naturalne w regionie Swilengradu i jego strategiczne położenie geograficzne powodowało, że miejsce to było zamieszkane już od starożytności. Najstarsze ślady życia pochodzą z późnej epoki kamiennej. W okresie brązu i żelaza tereny wokół dzisiejszego Swilengradu zamieszkiwane były przez plemiona trackie. Później Rzymianie wybudowali tutaj na wzgórzu Hisarlaka fortecę. w 1205 roku wojska Kałojan pod panowaniem Baldwina I pokonała ówczesny Swilengrad co spowodowało dostanie się Bułgarii pod panowanie osmańskie. W 1529 roku został wybudowany most na Marice, który połączył dwie części Swilengrada. W 1843 roku powstała pierwsza szkoła. W 1871 roku Wasyl Lewski założył tajny komitet rewolucyjny. W 1912 roku Swilengrad po wojnach bałkańskich został przywrócony do terytorium Bułgarii[2].

GospodarkaEdytuj

Największe znaczenie gospodarcze ma tutaj produkcja zbóż, sezamu, tytoniu, bawełny i owoców pestkowych to jest migdałów, brzoskwini i moreli. Winnice zapewniają tutaj wysoki poziom cukru winogronom przez co tutejsze wino jest wysokiej jakości.

Struktury wyznanioweEdytuj

Głównie prawosławie. Znajdują się trzy cerkwie, a także istnieje kościół protestancki.

ZabytkiEdytuj

Do najważniejszych zabytków miasta zalicza się Stary Most (bg. Старият мост) zbudowany przez Turków Osmańskich w 1529 roku.

Osoby związane z miastemEdytuj

Współpraca międzynarodowaEdytuj

Lista miast partnerskich Swilengradu:[3]

PrzypisyEdytuj

  1. Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес (bułg.). Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението. [dostęp 2019-01-06].
  2. Ат. Разбойников, Спас Разбойников: Миналото на Свиленград. История на града до 1913 година. Sofia: ИОФ, 1990.Sprawdź autora:1.
  3. Miasta partnerskie Swilengradu (bułg.). svilengrad.bg. [dostęp 2018-07-25].

Linki zewnętrzneEdytuj