Symbol alchemiczny

Symbole alchemiczne pierwotnie wymyślone jako część alchemii, gdzie do XVIII w. były używane do zapisu niektórych pierwiastków i związków. Należy zaznaczyć, że taki zapis na ogół był zestandaryzowany, lecz styl i symbol różnił się pomiędzy alchemikami, stąd też zostaną przedstawione te najczęściej występujące.

Trzy pierwszeEdytuj

Według Paracelsusa, Trzy pierwsze lub Tria Prima (łac.) to[1][2]:

  • sól (podstawa materii)  
  • rtęć (ciekłe połączenie pomiędzy Wysokim a Niskim)  
  • siarka (wszechobecny duch życia)  

Cztery podstawowe żywiołyEdytuj

Osobny artykuł: Żywioły.

Alchemia używała następujących symboli hellenistycznych[1]:

  • Ziemia  
  • Woda  
  • Powietrze  
  • Ogień  

Siedem metali planetarnychEdytuj

Metale planetarne były "zdominowane" lub "rządzone" przez siedem planet znanych od starożytności. Mimo że czasami metale te miały własne symbole, to zazwyczaj były zapisywane symbolami planet.

Planety Uran, Neptun i planeta karłowata Pluton zostały odkryte po epoce alchemii, którą zastąpiła chemia, w związku z czym nie są częścią tradycyjnych symboli alchemicznych. Również Monas Hieroglyphica jest symbolem alchemicznym opracowanym przez Johna Dee jako połączenie planetarnych glifów metali.

Pierwiastki zwyczajneEdytuj

Związki alchemiczneEdytuj

 
Tablica symboli alchemicznych Basiliusa Valentinusa Ostatnia wola i testament, 1670.

12 podstawowych procesów alchemicznychEdytuj

12 podstawowych procesów alchemicznych jest uważanych za podstawę współczesnego podziału procesów chemicznych. Każdy z tych procesów jest "zdominowany" lub "rządzony" przez jeden z 12 znaków zodiaku:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Eric John Holmyard: Alchem. New York: Dover Publication, 1990, s. 153-155. ISBN 0-486-26298-7. (ang.).
  2. Walter J. Friedlander: The golden wand of medicine : a history of the caduceus symbol in medicin. New York: Greenwood Press, 1992, s. 76-77. ISBN 978-0-313-28023-8. (ang.).