Otwórz menu główne

Symmachia (stgr. συμμαχία – pomoc, przymierze dla wspólnej walki)[1] – w starożytnej Grecji sojusz, związek obronny lub zaczepno-obronny państw (polis)[2], tworzony w obliczu wspólnych wyzwań lub przeciwnika.

Zawierający przymierze sojusznicy zobowiązywali się do uznawania tych samych wrogów i przyjaciół. W symmachii istotną rolę często odgrywała hegemonia jednego z państw sojuszniczych[3], któremu jako najsilniejszemu przekazywano przywództwo. Dla koordynacji działań zwykle powoływano synedrion (radę naczelną)[4].

Wczesną symmachią był np. Związek Panhelleński zawarty w 481 r. p.n.e. dla odparcia najazdu perskiego. W historii starożytnej do najbardziej znanych należały:

Inną postacią takiego sojuszu była epimachia zawierana przez państwa greckie wyłącznie w celach obronnych[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Dosł. „wspólna walka” od σύμ, sym – współ, μάχια, machia – walka (Słownik wyrazów obcych W. Kopalińskiego: symmachia)
  2. Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 820.
  3. Lexikon der Antike (red. Johannes Irmscher). Lepizig: Bibliographisches Institut, 1971, s. 534.
  4. Encyclopedia of Ancient Greece (red. Nigel Wilson). London: Routledge, 2006, s. 471.
  5. Aristide i Maria Calderini: Dizionario di antichitá grece e romane. Milano: Ceschina, 1960, s. 304.

Zobacz teżEdytuj