Otwórz menu główne

Język starogrecki, greka starożytna (stgr. dialekt attycki: ἡ Ἑλληνικὴ γλῶττα, he Hellenikè glõtta) – ogólna nazwa okresu w rozwoju języka greckiego, trwającego od okresu archaicznego przez okres klasyczny aż po okres hellenistyczny w dziejach starożytnej Grecji. W takim ujęciu nazwa „język starogrecki” odnosi się do następujących faz rozwojowych języka:

ἡ Ἑλληνικὴ γλῶττα
Obszar Starożytna Grecja
Liczba mówiących 0 (język wymarły)
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki helleńskie
**Język starogrecki
Pismo/alfabet greckie
Status oficjalny
Ethnologue ?
Kody języka
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 grc
Kod ISO 639-3 grc
IETF grc
Glottolog anci1242
Ethnologue grc
GOST 7.75–97 дрг 186
SIL GRC
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata



Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Czasami pojęcie to rozciąga się także na język mykeński. Z drugiej strony czasem zawęża się je tylko do greki klasycznej.

Według ISO 639, język starogrecki (do 1453) ma kod grc, natomiast język nowogrecki (od 1453) posiada kod el.

Zobacz teżEdytuj