Otwórz menu główne

Szpital im. św. Elżbiety w Katowicach

Szpital im. św. Elżbiety w Katowicach − samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej w katowickiej dzielnicy Śródmieście przy ul. Warszawskiej 52, prowadzony przez siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety[1].

Szpital im. św. Elżbiety
w Katowicach
Ilustracja
Data założenia 1897
Typ szpitala wieloprofilowy
Państwo  Polska
Adres ul. Warszawska 52,
40-008 Katowice
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
Szpital im. św. Elżbiety w Katowicach
Szpital im. św. Elżbiety
w Katowicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szpital im. św. Elżbiety w Katowicach
Szpital im. św. Elżbiety
w Katowicach
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Szpital im. św. Elżbiety w Katowicach
Szpital im. św. Elżbiety
w Katowicach
Ziemia50°15′29,1240″N 19°02′01,6080″E/50,258090 19,033780

HistoriaEdytuj

Gdy elżbietanki przybyły do Katowic na zaproszenie proboszcza Kościoła Mariackiego Wiktora Schmidta w 1870 na terenie Bogucic istniał już wtedy Szpital Bonifratrów. W 1883 siostry zamieszkały we własnym domu przy ulicy Friedrichstrasse, obecnie ul. Warszawska i rozpoczęły pielęgnację chorych, zgodnie z charyzmatem swojego zgromadzenia. Po epidemii w 1895 podjęto decyzję o otwarciu nowego szpitala. Kamień węgielny został wmurowany 18 kwietnia 1896. Projekt budynku przygotował architekt Joseph Ebers. Prace budowlane prowadziła firma Ericha Kaila. Poświęcenie szpitala odbyło się 25 listopada 1897. Szpital rozbudowano w 1905, według projektu Hermana Kustoscha. W 1930 oddano do użytku tzw. Dom św. Józefa, z przeznaczeniem dla zakaźnie chorych. Rok później powstało laboratorium. W czasie I wojny światowej szpital zamieniono na lazaret. Szpital został ostrzelany podczas III powstania śląskiego. W dniu wybuchu II wojny światowej z szpitalu pracowały siostry wraz z okulistką dr Jadwigą Gabszewicz. Ratowano wówczas polskich żołnierzy i harcerzy. Podczas okupacji niemieckiej zakład pełnił funkcję Centralnego Szpitala Wojskowego Prowincji Górnośląskiej (Gau Oberschlesien). Po wojnie 5 kwietnia 1945 dyrektorem szpitala został dr Stefan Kwaśniewski. W październiku 1949 szpital przejęło państwo. Zmieniono nazwę na Szpital Miejski nr 2. Szpital działał do 1987. Wówczas rozpoczęto kapitalny remont zabudowy. W 1991 szpital został zwrócony elżbietankom, które otwarły go ponownie 6 września 1996[2].

21 maja 1985 budynek szpitala został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A/1336/85)[3][4].

Rada Miasta Katowice uchwałą nr XVII/347/11 z 21 grudnia 2011 nadała ulicy łączącej ul. Jerzego Dudy-Gracza z terenem Szpitala im. Św. Elżbiety nazwę ul. ks. Stanisława Maślińskiego; uchwała weszła w życie 3 lutego 2012[5].

OddziałyEdytuj

 
Budynek szpitala widziany z ulicy Górniczej (2018)

W szpitalu otwarte są następujące oddziały i poradnie[6]:

  • Oddział chirurgii ogólnej
  • Oddział chorób wewnętrznych
  • Poradnia chirurgii ogólnej
  • Poradnia chorób wewnętrznych
  • Poradnia gastroenterologiczna
  • Poradnia medycyny pracy

PrzypisyEdytuj

  1. SP ZOZ Szpital św. Elżbiety. bip.um.katowice.pl, 2003-10-08. [dostęp 2011-05-15].
  2. Szpital ss. Elżbietanek w Katowicach. www.encyklo.pl. [dostęp 2011-05-15].
  3. Urząd Miasta Katowice: Raport o stanie miasta – 2005 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-05-16].
  4. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30. [dostęp 2011-05-16].
  5. Urząd Miasta Katowice: ul. ks. Stanisława Maślińskiego (pol.) www.katowice.eu [dostęp 2012-03-02]
  6. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital im. Św. Elżbiety. sluzbazdrowia.pl. [dostęp 2011-05-15].

Linki zewnętrzneEdytuj