The Winds – krótki wiersz angielskiego poety Algernona Charlesa Swinburne’a[1][2][3][4], opublikowany w tomiku Poems and Ballads. Third Series, wydanym w Londynie w 1889 roku przez spółkę wydawniczą Chatto & Windus. Utwór jest wystylizowany na dawną szkocką balladę. Składa się z czterech strof czterowersowych z rymami i aliteracjami[5][6][7] (wan waves wide/I wot weel). Taka budowa była typowa dla epiki pogranicza angielsko-szkockiego[8].

O weary fa' the east wind,
And weary fa' the west:
And gin I were under the wan waves wide
I wot weel wad I rest.
O weary fa' the north wind,
And weary fa' the south:
The sea went ower my good lord's head
Or ever he kissed my mouth.
Weary fa' the windward rocks,
And weary fa' the lee:
They might hae sunken seven score ships,
And let my love's gang free.
And weary fa' ye, mariners a',
And weary fa' the sea:
It might hae taken an hundred men,
And let my ae love be.

Swinburne kilkakrotnie odwoływał się do tradycji dawnych angielskich i szkockich ballad, między innymi w utworze The Bride’s Tragedy.

Przypisy edytuj

  1. Algernon Charles Swinburne, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2017-03-16] (ang.).
  2. Algernon Charles Swinburne, Poet (1837–1909). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  3. Glenn Everett: A. C. Swinburne: Biography. victorianweb.org. [dostęp 2017-03-16]. (ang.).
  4. Swinburne Algernon Charles, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-03-16].
  5. alliteration, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2017-03-21] (ang.).
  6. Alliteration. merriam-webster.com. [dostęp 2017-03-21]. (ang.).
  7. Alliteration. PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-03-21]. (ang.).
  8. Martin J. Duffell: A New History of English Metre. books.google.pl, 2008. s. 63. [dostęp 2017-03-21]. (ang.).

Bibliografia edytuj

Linki zewnętrzne edytuj

  • Algernon Charles Swinburne: The Winds. poetrycat.com. [dostęp 2017-03-20]. (ang.).
  • Algernon Charles Swinburne: The Winds. lieder.net. [dostęp 2017-03-21]. (ang.).