Tichon (Oboleński)

Tichon, imię świeckie Iwan Iwanowicz Oboleński (ur. 25 maja 1856 w Spassku, zm. 8 maja 1926 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Tichon
Iwan Oboleński
metropolita uralski i nikołajewski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1856
Spassk
Data i miejsce śmierci 8 maja 1926
Moskwa
Miejsce pochówku Cerkiew Mądrości Bożej w Moskwie
metropolita uralski i nikołajewski
Okres sprawowania 1924-1926
członek tymczasowego Świętego Synodu
Okres sprawowania 1923-1926
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne luty 1890
Diakonat 1890
Prezbiterat 1890
Chirotonia biskupia 14 stycznia 1901
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 stycznia 1901
Miejscowość Samara
Konsekrator Guriasz (Burtasowski)
Współkonsekratorzy Nikander (Mołczanow), Włodzimierz (Sokołowski-Awtonomow), Jan (Aleksiejew)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego. Podjął naukę w seminarium duchownym w Tambowie, jednak przed jego ukończeniem, jako słuchacz V roku, przeniósł się na wydział medyczny uniwersytetu w Kazaniu. Ukończył go w 1880 i przez kolejne dziewięć lat był lekarzem w mieście Jełatma. W 1890 został wolnym słuchaczem Petersburskiej Akademii Duchownej.

W lutym tego samego roku złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Tichon, następnie był wyświęcany na hierodiakona i hieromnicha. W 1891 otrzymał godność archimandryty. Został wówczas wyznaczony na przełożonego monasteru Przemienienia Pańskiego w guberni samarskiej, należącego do jednowierców. W klasztorze tym założył szkołę misyjną kształcącą duchownych, którzy mieli w przyszłości służyć w parafiach jednowierców. Powołał również do życia bezpłatną monasterską izbę przyjęć dla chorych.

14 stycznia 1901 miała miejsce jego chirotonia na biskupa nikołajewskiego, wikariusza eparchii samarskiej. W ceremonii wzięli udział biskup samarski Guriasz (Burtasowski), biskup symbirski Nikander (Mołczanow), biskup orenburski Włodzimierz (Sokołowski-Awtonomow) oraz biskup czeboksarski Jan (Smirnow). W eparchii samarskiej był odpowiedzialny za parafie i klasztory jednowierców. W 1908 jego tytuł uległ zmianie na uralski i nikołajewski.

Uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917-1918. W 1918 otrzymał godność arcybiskupa. W 1919 był locum tenens eparchii samarskiej. W 1923 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon powołał go w skład tymczasowego Świętego Synodu Kościoła, zaś w 1924 nadał mu godność metropolity. Od jesieni 1922 Tichon (Oboleński) przymusowo zamieszkiwał w Moskwie.

W 1925, po śmierci patriarchy Tichona, potwierdził przekazanie tymczasowego zarządu Kościoła w ręce wskazanego przez zmarłego hierarchę metropolity krutickiego i kołomieńskiego Piotra. Zmarł w 1926 w Moskwie i został pochowany w cerkwi Mądrości Bożej.

BibliografiaEdytuj