Otwórz menu główne

Tomasz Misiak

polityk polski, przedsiębiorca

Tomasz Wojciech Misiak (ur. 7 lipca 1973 we Wrocławiu) – polski przedsiębiorca, ekonomista i polityk, senator VI i VII kadencji.

Tomasz Misiak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1973
Wrocław
Senator VII kadencji
Okres od 5 listopada 2007
do 7 listopada 2011
Przynależność polityczna Unia Prezydentów – Obywatele do Senatu

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Wydziału Zarządzania i Informatyki Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, a także zagranicznych studiów podyplomowych z zakresu zarządzania (IESE Business School, Global Leadership Seminar na Georgetown University oraz Global CEO Program)[1].

Był twórcą i wiceprezesem Work Service S.A., jednej z największych w Polsce agencji pracy tymczasowej, był przewodniczącym rady nadzorczej i posiadał pakiet akcji tej spółki. Jest laureatem nagród biznesowych, m.in. Teraz Polska, Przedsiębiorca Roku Ernst & Young, Lider Przedsiębiorczości, Lider Rynku. W latach 1998–2005 zasiadał we wrocławskiej radzie miejskiej, był wówczas przewodniczącym komisji gospodarki.

W czasie studiów wstąpił do Unii Wolności[2]. W 2005 z rekomendacji Platformy Obywatelskiej został wybrany na senatora VI kadencji w okręgu wrocławskim. W Senacie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Gospodarki Narodowej. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując tym razem w okręgu legnickim 161 392 głosy. Zasiadał w zarządzie regionu PO, pełnił funkcję sekretarza jej Klubu Senackiego.

W 2009 Work Service S.A. podpisała z Agencją Rozwoju Przemysłu (w trybie zamówienia z wolnej ręki) umowę na doradztwo dla pracowników zwalnianych ze stoczni w Gdyni i Szczecinie. Wcześniej, jesienią 2008, Tomasz Misiak był przewodniczącym senackiej Komisji Gospodarki Narodowej w okresie prac nad ustawą dotyczącą przemysłu stoczniowego[3]. 17 marca 2009 odszedł z PO i jej klubu parlamentarnego po tym, jak Donald Tusk zapowiedział złożenie wniosku o jego wykluczenie z tych gremiów[4]. Zrezygnował także z członkostwa i kierowania Komisją Gospodarki Narodowej. W raporcie Ministerstwa Skarbu Państwa stwierdzono, że wybór związanej z senatorem firmy Work Service S.A., która doradzała zwalnianym stoczniowcom, odbył się zgodnie z prawem[5]. Część mediów opublikowała sprostowania wcześniej przedstawianych informacji w tej sprawie[6]. W międzyczasie Tomasz Misiak zrezygnował z członkostwa w radzie nadzorczej tej spółki akcyjnej, później do niej powracając[7] i z posiadanych w niej akcji[8], a aktywa finansowe zostały przekazane do zarządzania funduszom inwestycyjnym[9].

W 2011 wszedł w skład kapituły Mistrza Biznesu miesięcznika „Businessman.pl”[10]. W tym samym roku został kandydatem komitetu wyborczego wyborców Unia Prezydentów – Obywatele do Senatu w wyborach parlamentarnych (nie uzyskał ponownie mandatu)[11] oraz członkiem koła senackiego o takiej nazwie. W tym samym roku został członkiem rady nadzorczej spółki akcyjnej HAWE[12], w 2012 wszedł w skład rady nadzorczej Work Service[13], a w 2013 w skład rady nadzorczej Domu Maklerskiego IDMSA[14].

Życie prywatneEdytuj

Żonaty z Ewą Misiak, z którą ma syna Dawida[15]

PrzypisyEdytuj

  1. Nota biograficzna na stronie pracodawcyrp.pl
  2. Mirosław Maciorowski: Misiak, senator nieszczęśliwy. wyborcza.pl, 17 marca 2009.
  3. Misiak: Nie wpływałem na specustawę stoczniową. rp.pl, 14 marca 2009.
  4. Tusk: Koniec Misiaka w PO. wyborcza.pl, 18 marca 2009.
  5. Afery senatora Misiaka nie było. dziennik.pl, 14 lipca 2009.
  6. Sprostowania i przeprosiny mediów. misiak.org, 12 września 2011.
  7. Władze spółki. workservice.pl.
  8. Misiak wróci do PO?. wprost.pl, 5 lipca 2010.
  9. Oświadczenie majątkowe na stronie Senatu
  10. Mistrz Biznesu. businessman.pl, 28 kwietnia 2011.
  11. Serwis PKW – Wybory 2011
  12. Wirtualna Polska – Giełda. wp.pl, 14 grudnia 2011.
  13. Powołanie osoby zarządzającej oraz nadzorującej, ustalenie składu Komitetu Audytu. onet.pl, 18 maja 2012.
  14. Znane nazwiska w nadzorze IDMSA. pb.pl, 9 grudnia 2013.
  15. Senator Tomasz Misiak ma synka. se.pl, 1 sierpnia 2011.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj