Towarzystwo Miłośników Wrocławia

Towarzystwo Miłośników Wrocławia – założone zostało na fali przemian gomułkowskiej odwilży z inicjatywy redakcji wrocławskiego dziennikaSłowo Polskie” (pomysłodawcą utworzenia był red. Mieczysław Markowski). Działalność podjęło 23 września 1956; społeczno-kulturalny i oświatowy profil Towarzystwa oficjalnie potwierdzono jednak dopiero po kilku dziesięcioleciach jego działalności, mianowicie w statucie, obowiązującym w obecnym brzmieniu od 1993 i określającym jako nadrzędny cel funkcjonowania Towarzystwa upowszechnianie wiedzy o mieście, jego historii i tradycjach.

Kamienice „Jaś i Małgosia”; w kamieniczce „Małgosia” (większa, po prawej) mieści się siedziba TMW
Historyczne tramwaje wrocławskie „Jaś i Małgosia” eksploatowane przez Towarzystwo Miłośników Wrocławia
Legitymacja członkowska TMW z roku 1970

HistoriaEdytuj

Skład pierwszego (20-osobowego) zarządu TMW, wybranego w 1956 r. wchodzili m.in.:

Jedną z pierwszych inicjatyw TMW był założony w 1957 Uniwersytet Powszechny, w którego zajęciach brało udział około trzystu osób. W 1958 rozpoczął działalność Wrocławski Ośrodek Badawczy, kierowany m.in. przez prof. Józefa Andrzeja Gierowskiego, w 1962 zainicjowany został cykl spotkań dyskusyjnych „Wtorki w TMW”, w strukturach TMW działał także w pierwszych latach działalności we Wrocławiu „Teatr Laboratorium 13 RzędówJerzego Grotowskiego.

Komisje i sekcjeEdytuj

SekcjeEdytuj

  1. Sekcja Dawnej Polonii Wrocławskiej (założony w 1956)
  2. Pionierów Wrocławia (1960).

KlubyEdytuj

  1. Budowniczych Wrocławia (1986)
  2. byłych Uczniów i Nauczycieli I Państwowego Gimnazjum i Liceum Technicznego we Wrocławiu (1996)
  3. Turystów Miłośników Wrocławia (1998).
  4. Miłośników Komunikacji Zbiorowej 20052009
  5. Ludzi ze Znakiem „P”[1] (1969)
  6. Międzynarodowy Klub Wysokich 1968

KomisjeEdytuj

  1. Nazewnictwa Ulic
  2. Kultury 2005
  3. Wychowania Regionalnego

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Skupia byłych więźniów obozów niemieckich, w których Polacy oznaczani byli naszytym na ubraniu znakiem („winklem”) z literą „P”.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj