Ulica Kaliska w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Kaliska – ulica w dzielnicy Ochota w Warszawie.

Ulica Kaliska w Warszawie
Ochota
Ilustracja
Ulica Kaliska przy ul. Węgierskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Niemcewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Sękocińska
ul. Słupecka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Joteyki
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Barska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Węgierska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Grójecka
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Ulica Kaliska w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Kaliska w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Kaliska w Warszawie”
Ziemia52°13′10,8″N 20°58′51,7″E/52,219667 20,981028

HistoriaEdytuj

Pierwotnie polna droga łącząca trakt do Radomia i Krakowa z wsiami Wola i Czyste. Na początku XX w. prowadziła od szosy radomskiej do linii kolejowej Kolei Warszawsko-Kaliskiej[1].

Po 1831 u zbiegu ul. Kaliskiej z ul. Grójecką wzniesiono karczmę „Ochota”, od której nazwę przyjęła dzielnica Ochota[2]. Później w tym miejscu istniała manufaktura wyrobów pasmanteryjnych, wreszcie dom administracyjno-mieszkalny Fabryki Wyrobów Tytoniowych Państwowego Monopolu Tytoniowego (utworzonego 1 sierpnia 1924). O ten budynek toczono walki podczas powstania warszawskiego; został on ostrzelany z niemieckiego pociągu pancernego stacjonującego w rejonie dworca kolejowego Warszawa Zachodnia.

W latach 30. XX wieku, gdy Kaliska była jeszcze zaniedbaną, niedbale wybrukowaną ulicą, zaczęto wznosić przy niej pierwsze modernistyczne domy spółdzielcze i funkcjonalistyczne czynszowe kamienice.

W okresie powojennym relikty dawnej architektury zachowane na początkowym odcinku ulicy ustąpiły miejsca nowej zabudowie utrzymanej w duchu skromnego socrealizmu. Dalszy odcinek ulicy uniknął większych zniszczeń podczas wojny. Zachowało się tam kilka zabytkowych budynków, m.in. pod numerem 9 – wybitny w skali miasta przykład funkcjonalizmu, dom wybudowany w roku 1937 dla Ludwika Nasierowskiego. Jego fasadę ozdobiono łacińską sentencją autorstwa Seneki: Generos animos labor nutrit, co znaczy Dla dusz szlachetnych trud jest pokrzepieniem.

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 153. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 560. ISBN 83-01-08836-2.