Ulica Szczęśliwicka w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Szczęśliwicka – ulica w dzielnicy Ochota w Warszawie. Biegnie od Al. Jerozolimskich do ul. Dickensa.

ulica Szczęśliwicka
Ochota
Ilustracja
Ulica Szczęśliwicka na wysokości
ul. Opaczewskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg rondo Bohdana Pniewskiego (←ul. K. Dickensa, ul. Drawska→)
Ikona ulica z prawej.svg światła ul. Opaczewska (wjazd)
Ikona ulica z prawej.svg ul. Opaczewska (wyjazd)
Ikona ulica z lewej.svg ul. Opaczewska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dobosza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r.
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Rokosowska / ul. Szujskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Częstochowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Lelechowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kopińska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. M. Grzymały-Sokołowskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Sękocińska
Ikona ulica koniec T.svg Al. Jerozolimskie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Szczęśliwicka
ulica Szczęśliwicka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Szczęśliwicka
ulica Szczęśliwicka
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Szczęśliwicka
ulica Szczęśliwicka
Ziemia52°12′55,8″N 20°58′11,8″E/52,215500 20,969944

HistoriaEdytuj

 
Ulica Szczęśliwicka w 1935

Pierwotnie był to odcinek drogi od rogatek Wolskich przez Czyste i Szczęśliwice do Opaczy Wielkiej[1]. Nazwa ulicy, nadana na przełomie XIX i XX w., pochodzi od nazwy wsi Szczęśliwice[2]. Została uregulowana w czasach Królestwa Kongresowego. W 1845 została oddzielona od ulicy Przyokopowej torami kolei warszawsko-wiedeńskiej.

W XIX wieku była jedną z głównych dróg wsi Czyste. Później stała się częścią przedmieścia Ochota. Pod koniec XIX wieku została zabudowana. Budynki w okolicy ulicy Niemcewicza powstały na początku XX wieku. Wzdłuż ulicy zamieszkiwali głównie robotnicy. Zabudowę stanowiły niewielkie chaty i kilka małych kamienic. Była to wąska ulica, brukowana kamieniem polnym, nie posiadająca oświetlenia. Ponieważ budynki nie miały kanalizacji, wzdłuż niej rynsztokami płynęły ścieki.

W 1916 ulica wraz z Ochotą została włączona do Warszawy.

W 1927 wzdłuż ulicy poprowadzono tory Elektrycznych Kolei Dojazdowych (obecnie Warszawska Kolej Dojazdowa), ze stacjami Warszawa Zachodnia EKD, Warszawa Szczęśliwicka i Warszawa Opaczewska. Tory zlikwidowano w latach 70. Później położono nowe zlokalizowane na północ od zlikwidowanych. Przed II wojną światową w okolicy ulicy Opaczewskiej oraz pomiędzy ulicą Niemcewicza a Kopińską powstały nowe zabudowania. Wzdłuż środkowej części ulicy przeważały pola i tereny zielone.

W latach 50. XX wieku przy ulicy wybudowano kolejne domy mieszkalne. Zabudowano również jej stronę zachodnią, niezagospodarowaną przed wojną.

W 2009 zmieniono organizację ruchu na skrzyżowaniu z ul. Dickensa i ul. Drawską – zbudowane zostało rondo, któremu we wrześniu 2010 rondo nadano nazwę Bohdana Pniewskiego[3].

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 300. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 198. ISBN 83-86619-97X.
  3. Serwis informacyjny Dzielnicy Ochota.

BibliografiaEdytuj