Vágur (gmina)

Vágur (far. Vágs kommuna) – gmina na Wyspach Owczych terytorium zależnym Danii, leżącym na Oceanie Atlantyckim. Sąsiaduje ona z pięcioma innymi jednostkami: Fámjins, Hovs, Porkeris, Sumbiar oraz Tvøroyrar kommuna. Siedzibą władz gminy jest Vágur.

Vágur
Vágs kommuna
gmina
Ilustracja
Vágur, administracyjne centrum gminy.
Państwo

 Dania

Terytorium zależne

 Wyspy Owcze

Region

Suðuroy

Siedziba

Vágur

Data powstania

1906

Burmistrz

Dennis Holm
(Tjóðveldi)

Powierzchnia

20,6 km²[1]

Populacja (01.01.2014)
• liczba ludności


1 320[2]

• gęstość

64 os./km²

Numer kierunkowy

+298

Kod pocztowy

FO-900, FO-925

Adres urzędu:
Vágsvegur 30
FO-900 Vágur
Położenie na mapie Wysp Owczych
Położenie na mapie
61°28′24″N 6°48′58″W/61,473333 -6,816111
Strona internetowa
Portal Wyspy Owcze

Gmina położona jest w centralnej części wyspy Suðuroy, pomiędzy jej wschodnim a zachodnim wybrzeżem. Zajmuje 20,6 km²[1].

Populacja gminy, według danych na 1 stycznia 2014 roku wynosi 1 320 osób[2].

HistoriaEdytuj

W 1872 roku powstała gmina Suðuroyar Prestagjalds kommuna, zajmująca tereny całej wyspy Suðuroy[3]. 34 lata później wydzieliła się z niej gmina Vágur[3]. W 1928 roku od gminy Porkeri odłączono miejscowość Nes i przyłączono ją do Vágs kommuna[3]. Od tamtej pory jej granice nie uległy zmianie.

PopulacjaEdytuj

Piramida wiekowa mężczyzn w gminie Vágur (2014)
Przedział wiekowy procent
80+
  
3,20
70-79
  
9,61
60-69
  
13,25
50-59
  
11,94
40-49
  
16,01
30-39
  
10,48
20-29
  
7,71
10-19
  
15,28
0-9
  
12,52
Źródło:[2]
Piramida wiekowa kobiet w gminie Vágur (2014)
Przedział wiekowy procent
80+
  
6,32
70-79
  
7,90
60-69
  
14,85
50-59
  
12,16
40-49
  
13,59
30-39
  
10,27
20-29
  
8,06
10-19
  
14,06
0-9
  
12,80
Źródło:[2]

Gminę zamieszkuje 1 320 osób[2]. Współczynnik feminizacji wynosi ponad 92 (na 633 kobiety przypada 687 mężczyzn)[2]. 27% ludności stanowią ludzie w wieku powyżej 60 lat, a mieszkańcy młodsi niż 19 lat 27,5%[2]. Największą grupą w przedziałach dziesięcioletnich są osoby w wieku 40-49 lat (14,85%), a drugą ludzie w wieku 10-19 lat (14,70%)[2].

Populacja gminy Vágur liczona jest od roku 1960[3]. Wynosiła ona wówczas 1 747 osób i malała do 1 562 osób w roku 1970[3]. Następnie zaczęła wzrastać, w 1977, osiągając 1 711 osób, 1 750 w 1983 oraz 1 759 w 1985[2][3]. Następnie liczba mieszkańców zaczęła maleć (1 688 osób w 1990, 1 429 w 1995) do 1 404 w 2000[2]. Miało to między innymi związek z emigracją ludzi z terenu Wysp Owczych podczas kryzysu gospodarczego w latach 90. XX wieku[4]. Nastąpił później krótki wzrost (1 430 ludzi w 2005), by ostatecznie populacja zaczęła maleć[2].

    Liczba ludności gminy Vágur od roku 1960
    Źródło: [2][3]

PolitykaEdytuj

Burmistrzem gminy jest Dennis Holm z partii Republika[5]. Prócz niego w radzie gminy zasiada osiem osób[5]. Ostatnie wybory samorządowe na Wyspach Owczych odbyły się w 2012 roku[6]. Ich wyniki dla gminy Vágur prezentowały się następująco[6]:

Lista Nazwa partii Głosy Procent Mandaty
E Repiblika (Tjóðveldi) 340 41,46 4 +1
C Partia Socjaldemokratyczna (Javnaðarflokkurin) 269 32,80 3 -1
A Partia Ludowa (Fólkaflokkurin) 142 17,32 2 +1
B Partia Unii (Sambandsflokkurin) 69 8,41 0 -1
Suma 824 100 9 0
Lista A Lista B Lista C
Fólkaflokkurin Sambandsflokkurin Javnaðarflokkurin
Nr Kandydat Głosy Nr Kandydat Głosy Nr Kandydat Głosy
1. Árni Nolsøe 8 1. Svenning Borg 27 1. Vígdis Nolsøe 12
2. Sigmund Andreasen 4 2. Meinar Edmund Vestureið 15 2. Tórður Poulsen 38
3. Páll Lervig 13 3. Jens Sivar Djurhuus 16 3. Reidar F. Joensen 9
4. Olgar Mortensen 25 4. Høgnina Bech 1 4. Poul W. Augustinussen 57
5. Mortan Norðberg 7 5. Birni Kærbech 4 5. Majken Sandá 25
6. Martin Mikkelsen 5 6. Anna Maria Larsen 6 6. Karin Strøm 29
7. Lív Kirke Godtfred 11 7. Eydis Kjærbo 67
8. Heri Hjelm 39 8. Bjarni Johansen 32
9. Conrad Gaard Joensen 29
Lista 1 Lista 0 Lista 0
Lista E
Tjóðveldi
Nr Kandydat Głosy
1. Vinnie Bertholdsen 7
2. Sirið Stenberg 61
3. Sigurd Marner Simonsen 17
4. Rógvi Kærbech 12
5. Jenus í Trøðini 6
6. Hergeir Nielsen 36
7. Eyðbritt Krosslá 38
8. Dánjal Bjarkhamar 50
9. Dennis Holm 73
10. Annefía Djurhuus 0
11. Anna Brattaberg Samuelsen 39
Lista 1

Frekwencja wyniosła 81,92% (na 1 001 uprawnionych zagłosowały 824 osoby)[6]. Oddano cztery głosy puste, żadna karta nie została wypełniona błędnie[6].

Miejscowości wchodzące w skład gminy VágurEdytuj

Miejscowość Liczba mieszkańców (01.01.2014)[2] Krótki opis Zdjęcie
Nes ? Często uważana za fragment Vágur. Zamieszkiwała tam jedna z najbardziej znanych artystek na Wyspach Owczych Ruth Smith[7].
Vágur 1320 Centrum administracyjne gminy. W 1862 roku powstał tam kościół, jednak osiemdziesiąt lat później przeniesiono go do Hov[8]. Obecny kościół pochodzi z 1927 roku[9]. Znajduje się tam jedyna firma produkująca ubrania w 100% wykonane z farerskiej wełny - L/F Suðuroyar Ullvirki[10]. Miejscowość w 1967 roku nawiedziło kilka niewielkich trzęsień ziemi, które spowodowały emigrację wielu osób do Thorshavn[8].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Kommunustøddir (far.). Umhvørvisstovan. [dostęp 2015-02-26].
  2. a b c d e f g h i j k l m Population by gender, age and village/city, 1. January (ang. • far.). Hagstova, 2014-01-01. [dostęp 2015-02-26].
  3. a b c d e f g 3.49. Vágs kommuna. W: Frágreiðing um kommunur. T. I. Cz. II. Tórshavn: Landsstýrið, czerwiec 1998, s. 421 - 430. ISBN 99918-3-044-8. [dostęp 2015-02-26]. (far.)
  4. Współczesność. W: Marcin Jakubowski, Marek Loos: Wyspy Owce - przewodnik turystyczny. Szczecin: PCIT TRAMP, 2003, s. 30 - 32. ISBN 83-913526-3-3. (pol.)
  5. a b Vágs Býráð (far.). Gmina Vágur. [dostęp 2015-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-25)].
  6. a b c d Kommunuval 2012 - Vágs kommuna (far.). Kringvarp Føroya, 2012. [dostęp 2015-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-26)].
  7. Home (ang. • duń. • far.). The Ruth Smith Art Museum. [dostęp 2015-02-26].
  8. a b Vágur (ang. • duń. • wł.). FaroeIslands.dk. [dostęp 2015-02-26].
  9. J. P. Gregoriussen: Vágur (far.). Fólkakirkjan. [dostęp 2015-02-26].
  10. Suðuroy. W: Marcin Jakubowski, Marek Loos: Wyspy Owce - przewodnik turystyczny. Szczecin: PCIT TRAMP, 2003, s. 105 - 106. ISBN 83-913526-3-3. (pol.)

Zobacz teżEdytuj