Vygaudas Ušackas

Vygaudas Ušackas (ur. 16 grudnia 1964 w Szkudach) – litewski dyplomata, ambasador Litwy oraz Unii Europejskiej, w latach 2008–2010 minister spraw zagranicznych w rządzie Andriusa Kubiliusa.

Vygaudas Ušackas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1964
Szkudy
Minister spraw zagranicznych Litwy
Okres od 9 grudnia 2008
do 26 stycznia 2010
Poprzednik Petras Vaitiekūnas
Następca Rasa Juknevičienė (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Order Krzyża Ziemi Maryjnej II Klasy (Estonia)

ŻyciorysEdytuj

W 1982 ukończył szkołę średnią nr 2 (obecnie Skuodo Bartuvos progimnazija) w rodzinnych Szkudach. Nie dostawszy się na studia prawnicze pracował jako malarz. W latach 1983-1985 odbył obowiązkową służbę wojskową w Armii Radzieckiej. Stacjonował w Karagandzie (Kazachstan). W latach 1985-1990 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wileńskiego. Jeden z inicjatorów odrodzenia samorządu studenckiego na uczelni i pierwszy jego przewodniczący. Naukę kontynuował na stypendiach zagranicznych: w 1990 na Uniwersytecie w Oslo (w zakresie handlu zagranicznego i nauk politycznych) oraz w 1991 na Uniwersytecie w Århus (w zakresie politologii).

Od 1991 zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Litwy. W latach 1991-1992 II sekretarz w Wydziale Europy Zachodniej. W latach 1992–1996 pracował jako radca w Przedstawicielstwie Republiki Litewskiej przy NATO i Wspólnotach Europejskich. Po powrocie do kraju kierował Departamentem Politycznym MSZ (1996–1999), a w latach 1999–2000 pełnił funkcję wiceministra spraw zagranicznych. Następnie był głównym negocjatorem ds. akcesji Litwy do Unii Europejskiej w randze ambasadora. W latach 2001-2006 ambasador Litwy w Stanach Zjednoczonych z akredytacją również na Meksyk. W latach 2006-2008 ambasador w Wielkiej Brytanii.

4 grudnia 2008 został ministrem spraw zagranicznych z rekomendacji Związku Ojczyzny – Litewskich Chrześcijańskich Demokratów w rządzie Andriusa Kubiliusa. 21 stycznia 2010 zrezygnował ze stanowiska w reakcji na zarzuty prezydent Dalii Grybauskaitė[1], że "minister spraw zagranicznych nie może prowadzić osobistej polityki zagranicznej i jej wdrażać bez uzgodnienia jej z szefem państwa, a często i premierem". Dymisja została przyjęta 26 stycznia[2]. Od kwietnia członek Związku Ojczyzny-Litewskich Chrześcijańskich Demokratów.

W lutym 2010 został desygnowany przez Catherine Ashton na specjalnego wysłannika Unii Europejskiej w Afganistanie[3]. Od września 2013 do października 2017 pełnił funkcję ambasadora UE w Rosji[4]. W latach 2017-2018 był dyrektorem Instytutu Europejskiego Uniwersytetu Technicznego w Kownie[5].

W listopadzie 2018 ubiegał się o nominację Związku Ojczyzny – Litewskich Chrześcijańskich Demokratów na kandydata w wyborach prezydenckich, jednak w wewnątrzpartyjnych prawyborach przegrał z Ingridą Šimonytė[6]. W 2019 został członkiem rady dyrektorów Avia Solutions Group[7].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Szef MSZ Ušackas ustąpił ze stanowiska. znadwilii.lt, 21 stycznia 2010. [dostęp 2018-05-15].
  2. Prezidentė pasirašė dekretą dėl užsienio reikalų ministro atleidimo (lit.). president.lt, 26 stycznia 2010. [dostęp 2018-05-15].
  3. Toby Vogel: EU names new Afghanistan special envoy (ang.). europeanvoice.com, 22 lutego 2010. [dostęp 2018-05-15].
  4. High Representative/Vice President Catherine Ashton appoints the new Head of the EU Delegation to the Russian Federation (ang.). europa.eu, 5 lutego 2013. [dostęp 2018-05-15].
  5. Vygaudas Ušackas pradeda darbą KTU, Kauno technologijos universitetas [dostęp 2020-10-27] (lit.).
  6. Dominik Wilczewski: Litewscy konserwatyści zdecydowali: Ingrida Šimonytė powalczy o prezydenturę. przegladbaltycki.pl, 5 listopada 2018. [dostęp 2019-09-18].
  7. Pasitraukęs iš politikos V. Ušackas dirbs „Avia Solutions Group” (lit.). 15min.lt, 17 września 2019. [dostęp 2019-09-18].
  8. M.P. z 1999 r. nr 22, poz. 314
  9. Apdovanotų asmenų duomenų bazė, Apdovanotų asmenų duomenų bazė | Lietuvos Respublikos Prezidentas [dostęp 2020-10-27] (lit.).
  10. Vabariigi President, www.president.ee [dostęp 2020-10-27].

BiografiaEdytuj