Otwórz menu główne

Władimir Smirnow (generał)

rosyjski generał

Władimir Wasilewicz Smirnow (ur. 4 lipca 1849, zm. 18 października 1918) – rosyjski wojskowy, generał piechoty.

Władimir Smirnow
Владимир Васильевич Смирнов
generał generał
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1849
Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 18 października 1918
Piatigorsk, Rosyjska FSRR
Przebieg służby
Lata służby 1865–1918
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki 28 Połocki Pułk Piechoty, Lejb-Gwardyjski Moskiewski Pułk, 36 Dywizja Piechoty, 7 Korpus Armijny, 57 Modliński Pułk Piechoty, 131 Tyraspolski Pułk Piechoty, 9 Korpus Armijny, 18 Dywizja Piechoty, 2 Syberyjski Korpus Armijny, 20 Korpus Armijny, 2 Armia, Front Zachodni
Główne wojny i bitwy Wojna rosyjsko-turecka (1877–1878);
I wojna światowa;
Wojna domowa w Rosji
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie)Order św. Jerzego – IV klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie)Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie)Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie)Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył najpierw Korpus kadetów w Połocku, następnie został absolwentem 1. Pawłowskiej Szkoły Oficerskiej, a w 1874 Akademii Sztabu Generalnego w Mikołajewie.

W 1867 otrzymał stopień oficerski. Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej z lat 1877–1878. Pełnił służbę w sztabach 36 Dywizji Piechoty, Charkowskiego Okręgu Wojskowego, 7 Korpusu Armijnego. W 1881 objął stanowisko dowódcy batalionu, następnie został oficerem (do zadań specjalnych) w sztabie Odesskiego Okręgu Wojskowego.

W latach 1884–1891 był szefem sztabu 5 Dywizji Piechoty, w 1891 został dowódcą 131 pułku piechoty w Tiraspolu. Obejmował następnie stanowiska szefa sztabu 9 Korpusu Armijnego (1894), dowódcy 18 Dywizji Piechoty (1901), dowódcy 3 Syberyjskiego Korpusu Armijnego (1906).

W 1908 otrzymał mianowanie na stopień generała piechoty. W tym samym roku powołano go na stanowisko dowódcy 20. Korpusu Armijnego w ramach 1. Armii. Już po rozpoczęciu I wojny światowej, w dniu 20 listopada 1914, powołano go na dowódcę 2 Armii. Wchodząca w jej skład 14 Syberyjska Dywizja Strzelecka 31 maja 1915 poniosła znaczne straty pod Borzymówką (koło Bolimowa) na skutek przeprowadzonego przez wojska niemieckie ataku gazowego. Łączne straty wyniosły ok. 9 tys. żołnierzy (w tym 1,1 tys. zabitych). W lipcu tego samego roku dowodzona przez Władimira Smirnowa 2. Armia wycofała się za Wisłę. Po reorganizacji została włączona w skład Frontu Zachodniego gen. Michaiła Alieksiejewa. W sierpniu została rozformowana pomiędzy 1 i 4 Armię. Przystąpiono do organizacji nowej armii (na bazie 5, 14, 26, 27, 29 i syberyjskiego korpusu), którą we wrześniu zaatakowały oddziały niemieckie. W czasie bitwy wileńskiej doszło do odparcia ataku 10. Armii Niemieckiej i odepchnięcia jej za rzekę Narocz.

W marcu 1916 Władimir Smirnow na krótko został dowódcą Frontu Zachodniego. Od kwietnia 1917 pozostawał do dyspozycji ministra wojny, wszedł w skład Kolegium Rady Wojskowej. Pod koniec tego samego roku w wykonaniu rozkazu wyjechał do miejscowości Mineralne Wody. We wrześniu 1918 został wzięty jako zakładnik przez Kaukaską Armię Czerwoną, a następnie z kilkoma innymi generałami rozstrzelany w Piatigorsku. Według drugiej z pojawiających się wersji o jego śmierci, został rozstrzelany w Kijowie w kwietniu 1919, także przez bolszewików.

Linki zewnętrzneEdytuj