Otwórz menu główne

Władysław Robota (ur. 27 czerwca 1872 w Gostomi, zm. 8 września 1939 pod Pilchowicami)[1], ksiądz katolicki, działacz narodowy i społeczny.

Władysław Robota
prezbiter
Kraj działania  Cesarstwo Niemieckie  Polska
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1872
Gostomia w powiecie prudnickim
Data i miejsce śmierci 8 września 1939
okolica Pilchowic
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja katowicka
Prezbiterat 11 czerwca 1898
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941)
Gwiazda Górnośląska

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Gostomi w powiecie prudnickim, gimnazjum ukończył w Prudniku, a studia teologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Był słuchaczem prof. Nehringa, wykładowcy literatury polskiej i współzałożycielem Towarzystwa Akademików Górnoślązaków oraz Kółka Polskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1898, w latach 1898-1902 był wikarym w Łabędach[2] a od roku 1902 proboszczem w Gierałtowicach[3].

Był duszpasterzem o wyrazistych przekonaniach narodowych: urzędową korespondencję z sąsiednimi parafiami prowadził po polsku, wybudował pierwszy na Górnym Śląsku dom związkowy dla polskich stowarzyszeń, krzewił polskie czytelnictwo, założył pierwszą w parafii Kasę Zapomogowo-Pożyczkową. W czasie powstań śląskich i plebiscytu naraził się bojówkom niemieckim. Został odznaczony: Krzyżem Polonia Restitua, Krzyżem Virtuti Militari, Gwiazdą Śląska i Krzyżem Walecznych.

Po utworzeniu w 1922 Administracji Apostolskiej dla Śląska Polskiego został zamianowany konsultorem, a następnie radcą duchownym, wicedziekanem dekanatu dębieńskiego i sędzią prosynodalnym. Był budowniczym kościoła parafialnego w Gierałtowicach.

Po wybuchu II wojny światowej, 8 września 1939, został przez grupę esamanów wywieziony wraz z czternastoma innymi Polakami do lasów pod Pilchowicami, gdzie wszyscy zostali zamordowani. W czerwcu 1945 zidentyfikowano jego zwłoki na cmentarzu w Pilchowicach i 29 września 1946 złożono je na cmentarzu parafialnym w Gierałtowicach[4].

BibliografiaEdytuj

  • AAKat, Akta personalne ks. Władysława Roboty;
  • M. Czapliński, Robota Władysław (hasło), [w:] Słownik biograficzny, s. 351-352; EPS, s. 477
  • T. Falęcki, O narodowe oblicze, s. 33, 42, 105
  • J. Gawlina, Wspomnienia, s. 42
  • A. Hanich, Martyrologium duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach II wojny światowej, Opole 2009, s. 118-119
  • L. Krzyżanowski, Kościół katolicki wobec mniejszości niemieckiej, s. 47
  • F. Maroń, Nekrolog, WD 1969, nr 11-12, s. 183
  • W. Musialik , W kręgu polityki i władzy, s. 26 i nn.
  • J. Myszor, Historia diecezji, s. 215, 235, 320
  • H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s.182-183
  • E. Wichura-Zajdel, Z dziejów duchowieństwa śląskiego w czasie wojny 1939-1945, Warszawa 1968, s.60-63

PrzypisyEdytuj

  1. AAKat, Akta personalne ks. Władysława Roboty
  2. tamże
  3. H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s.182-183
  4. A. Hanich, Martyrologium duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach II wojny światowej, Opole 2009, s. 118-119