Gostomia (województwo opolskie)

wieś w województwie opolskim
Zobacz też: Gostomia w innych znaczeniach tej nazwy.

Gostomia (dodatkowa nazwa w j. niem. Simsdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała[3][4]. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Płaskowyżu Głubczyckiego, będącego częścią Niziny Śląskiej.

Gostomia
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Aniołów Stróżów
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat prudnicki
Gmina Biała
Liczba ludności  450[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-210[2]
Tablice rejestracyjne OPR
SIMC 0491239
Położenie na mapie gminy Biała
Mapa lokalizacyjna gminy Biała
Gostomia
Gostomia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gostomia
Gostomia
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Gostomia
Gostomia
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu prudnickiego
Gostomia
Gostomia
Ziemia50°23′13″N 17°44′19″E/50,386944 17,738611
Strona internetowa

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Według danych na 2011 wieś była zamieszkana przez 450 osób[1].

Częścią wsi jest Róża[3][4].

GeografiaEdytuj

PołożenieEdytuj

Wieś jest położona w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, około 7,5 km od granicy z Czechami, w zachodniej części Płaskowyżu Głubczyckiego. Należy do Euroregionu Pradziad[5].

Środowisko naturalneEdytuj

W Gostomi panuje klimat umiarkowany ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi +8,2 °C. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Biedrzychowic wynoszą 623 mm. Dominują wiatry zachodnie[6].

NazwaEdytuj

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Gostomio oraz niemiecką – Simsdorf we fragmencie „Der Ort wird im generallen Simsdorf, polnisch Gostomio genannt.”[7]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod polską nazwą Gostomie, a także niemiecką Simsdorf podając również nazwy wynotowane z historycznych dokumentów we fragmencie: „Simsdorf (1223 Goscoma, 1401 Semisdorf, 1534 Gostomi, polnisch Gostomie)”[8].

HistoriaEdytuj

 
Pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej

Wieś po raz pierwszy wzmiankowana była w 1233 jako „Gostoma”. Pierwsza wzmianka o tutejszej parafii Aniołów Stróżów pochodzi z rejestru dziesięcin z 1335[9].

Obecny kościół Aniołów Stróżów został wybudowany w 1788[10].

Po I wojnie światowej we wsi powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas niej.

W latach 1945–1950 Gostomia należała do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego.

W latach 1945–1954 siedziba gminy Gostomia, a w latach 1954–1972 gromady Gostomia.

W marcu 1951 pochodząca z Gostomi praczka Waleria Kaczor uczestniczyła w największej lądowej ucieczce polskich żołnierzy na Zachód.

ZabytkiEdytuj

 
Wiatrak holenderski

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[11]:

inne zabytki:

  • zabytkowe kaplice.

Ludzie urodzeni w GostomiEdytuj

  • Filip Robota (1841–1902), nauczyciel, działacz oświatowy i społeczno-narodowy na Śląsku
  • Władysław Robota (1872–1939), ksiądz katolicki, działacz narodowy i społeczny

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  4. a b GUS. Rejestr TERYT.
  5. Mapa interaktywna, emapy.com [dostęp 2020-07-18].
  6. Klimat: Gostomia: Klimatogram, wykres temperatury, tabela klimatu – Climate-Data.org, pl.climate-data.org [dostęp 2020-07-18].
  7. Johann Knie 1830 ↓, s. 729.
  8. Felix Triest 1865 ↓, s. 1096.
  9. Rocznik Diecezji Opolskiej. Opole: Wydawnictwo Świętego Krzyża, 2006, s. 78. ISBN 83-7342-095-9. (pol.)
  10. Johann Knie 1830 ↓, s. 638.
  11. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 103. [dostęp 2013-01-08].

BibliografiaEdytuj

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schlesien... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschlesien. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.

Linki zewnętrzneEdytuj