Włodzimierz Kościuk

Włodzimierz Ferdynand Piotr Kościuk (ur. 19 stycznia 1895 w Bełzie, zm. 19 listopada 1944) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.

Włodzimierz Kościuk
kapitan żandarmerii kapitan żandarmerii
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1895
Bełz
Data śmierci 19 listopada 1944
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Jednostki Dowództwo Żandarmerii
Stanowiska adiutant
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 19 stycznia 1895 w Bełzie[1], w rodzinie Piotra[2][3].

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do korpusu żandarmerii. W 1919 w stopniu podporucznika został dowódcą oddziału sztabowego przy Dowództwie Żandarmerii Polowej[4]. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień porucznika żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W tym stopniu w 1921 był dowódcą szwadronu przy Dowództwie Żandarmerii Polowej[7]. W latach 20. był oficerem 3 Dywizjonu Żandarmerii w Grodnie, w 1923 pełniąc funkcję dowódcy plutonu tej jednostki w tym mieście[8][6]. Później został awansowany na stopień kapitana żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927[9]. Skierowany do Korpusu Ochrony Pogranicza na przełomie lat 20./30. był oficerem Dywizjonu Żandarmerii KOP[10][11], a od 20 lutego do 21 marca 1934 był p.o. oficera śledczego tej jednostki. W 1937 był adiutantem w Dowództwie Żandarmerii MSWojsk.[12] Przed 1939 został osadnikiem wojskowym w osadzie Uznogi w powiecie baranowickim[13].

Podczas II wojny światowej od 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[2]. Później był oficerem Polskich Sił Zbrojnych w stopniu kapitana[1]. Zmarł 19 listopada 1944 i został pochowany na brytyjskim wojskowym cmentarzu wojennym w Aleksandrii („Chałby”, miejsce 0.1379)[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Wykaz poległych 1952 ↓, s. 204.
  2. a b Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 16. [dostęp 2018-08-31].
  3. Włodzimierz Ferdynand Kościuk Wojskowe Biuro Historyczne - wyszukiwarka [dostęp 2022-01-03].
  4. Danuta Poźniakowska-Hanak: Żandarmeria polowa i wojskowa w latach 1918–1939. caw.wp.mil.pl. s. 111. [dostęp 2018-08-29].
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1064.
  6. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 967.
  7. Danuta Poźniakowska-Hanak: Żandarmeria polowa i wojskowa w latach 1918–1939. caw.wp.mil.pl. s. 112. [dostęp 2018-08-29].
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1055.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 676.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 672.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 289, 912.
  12. Danuta Poźniakowska-Hanak: Żandarmeria polowa i wojskowa w latach 1918–1939. caw.wp.mil.pl. s. 118. [dostęp 2018-08-29].
  13. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. [dostęp 2018-08-29].
  14. M.P. z 1932 r. nr 12, poz. 16 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  15. Tadeusz Wawrzyński: Oficerowie żandarmerii. Kawalerowie Krzyża i Medalu Niepodległości. caw.wp.mil.pl. s. 4. [dostęp 2018-08-29].
  16. M.P. z 1939 r. nr 149, poz. 353 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  17. M.P. z 1934 r. nr 238, poz. 297 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”.

BibliografiaEdytuj