Otwórz menu główne

Włodzimierz Krynicki (pułkownik)

Oficer Wojska Polskiego

Włodzimierz Krynicki[1] (ur. 15 listopada 1885, zm. 8 maja 1972) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Włodzimierz Krynicki
Wladimir Ritter von Krynicki
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data urodzenia 15 listopada 1885
Data śmierci 8 maja 1972
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 63 Pułk Piechoty
PKU Kraśnik
Stanowiska dowódca pułku piechoty
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Jubileuszowy Wojskowy

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 listopada 1885[2]. Był zawodowym oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. W 1917 jego oddziałem macierzystym był Batalion Strzelców Polnych Nr 27. W czasie służby w c. i k. Armii awansował w korpusie oficerów piechoty na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1915 roku[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Biurze Prezydialnym Ministerstwa Spraw Wojskowych[4]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Sztabu MSWojsk., a jego oddziałem macierzystym był 13 Pułk Piechoty[5]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 124. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 13 Pułk Piechoty[2]. Od 1923 roku był dowódcą 63 pułku piechoty w Toruniu[6][7]. 21 sierpnia 1926 roku został przydzielony do 30 Dywizji Piechoty na stanowisko oficera sztabowego do spraw Przysposobienia Wojskowego[8].

We wrześniu 1927 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraśnik na stanowisko komendanta[9][10]. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II[11]. Z dniem 30 czerwca 1929 został przeniesiony w stan spoczynku[12]. W 1934 jako pułkownik w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto[13].

Zmarł 8 maja 1972 i został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[14].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Włodzimierz II Krynicki w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.
  2. a b Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 21.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 128, 870.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 23 czerwca 1920 roku, s. 498.
  5. Spis oficerów 1921 ↓, s. 58, 717.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 305, 396.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 274, 340.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 21 sierpnia 1926 roku, s. 272.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 286.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 113, 159.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 85.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 139.
  13. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 323, 990.
  14. Włodzimierz Krynicki. poznan.pl. [dostęp 2017-06-06].
  15. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
  16. a b c d e f Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 870.

BibliografiaEdytuj