Otwórz menu główne

Włodzimierz Stożek

matematyk polski
Włodzimierz Stożek

Włodzimierz Stożek (ur. 23 lipca 1883 w Mostach Wielkich k. Żółkwi, zm. 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski matematyk, jeden z przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej.

W 1901 ukończył w Krakowie szkołę średnią, w 1907 studia matematyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym był nauczycielem w gimnazjach w Nowym Targu i Krakowie. W 1909 odbył studia uzupełniające w Getyndze. Po powrocie z Getyngi był nauczycielem w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i dodatkowo asystentem prof. Żórawskiego na UJ. Podczas I wojny światowej służył w armii austriackiej. W 1921 doktoryzował się i został kierownikiem Katedry Matematyki Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Zajmował się m.in. teorią potencjału logarytmicznego i newtonowskiego. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa 1939-1941 nadal prowadził działalność naukową, piastując stanowisko profesora nadzwyczajnego[1]. Zamordowany przez Niemców [2] w nocy z 3 na 4 lipca 1941 na Wzgórzach Wuleckich w grupie polskich profesorów we Lwowie wraz z dwoma synami: 29-letnim Eustachym, inżynierem, asystentem w Katedrze Pomiarów Elektrotechnicznych Politechniki i 24-letnim Emanuelem, absolwentem Wydziału Chemicznego Politechniki Lwowskiej. Najmłodszy syn profesora 18-letni Tadeusz oraz córka - Krystyna nie zostali zabrani wraz z ojcem i braćmi dzięki czemu ocaleli.

PrzypisyEdytuj

  1. Włodzimierz Stożek objął obowiązki profesora 5 grudnia, po złożeniu przysięgi służbowej w: Wrocławskie studia wschodnie: Tom 11, 2007
  2. Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha

Linki zewnętrzneEdytuj